شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٩ - ٥/ ١ از ميان رفتن بدىها

٢٤١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هيچ گاه دو فرشته نگهبان، نماز انسان را با نماز ديگرش به سوى خدا نمى‌برند، جز اين كه خداى- تبارك و تعالى- [به آن دو فرشته‌] مى‌گويد: «شما را گواه مى‌گيرم كه [گناهان‌] ميان آن دو نماز را بر بنده‌ام آمرزيدم».

٢٤٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر گاه يكى از شما وضويى نيكو بگيرد و فقط براى نماز به مسجد بيايد، هيچ گامى بر نمى‌دارد، جز اين كه خداوند در برابر آن، او را يك درجه بالا مى‌برد و خطايى را از او مى‌زدايد.

٢٤٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بنده مؤمن، هنگامى كه به نماز مى‌ايستد، گناهانش بر سرش نهاده مى‌شوند و از او به اطراف پراكنده مى‌شوند، همان گونه كه شاخه‌هاى درخت خرما به چپ و راست مى‌روند.

٢٤٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس وضويى مانند من بگيرد و سپس به نماز ظهر بايستد، آنچه ميان آن و نماز صبح كرده، آمرزيده مى‌شود، و چون نماز عصر را بخواند، آنچه ميان آن و نماز ظهر كرده، آمرزيده مى‌شود، و چون نماز مغرب بخواند، آنچه ميان آن و نماز عصر كرده، آمرزيده مى‌شود، و چون نماز عشا بخواند، آنچه ميان آن و نماز مغرب كرده، آمرزيده مى‌شود، و سپس شايد شب را به ناز و نعمت [و خوش‌گذرانى‌] بگذراند. پس اگر برخيزد و وضو بگيرد و نماز صبح را بخواند، آنچه ميان آن و نماز عشا كرده است، آمرزيده مى‌شود و اين نيكى‌ها، بدى‌ها را از ميان مى‌برند.

٢٤٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: در وقت هر نماز، منادى‌اى برانگيخته مى‌شود و مى‌گويد: «اى فرزندان آدم! برخيزيد و آتشى را كه بر جانتان افروخته‌ايد، خاموش كنيد». پس بر مى‌خيزند و طهارت مى‌سازند و خطاهاى پيش رويشان فرو مى‌ريزد و نماز مى‌خوانند و آنچه در ميان آن دو بوده، آمرزيده مى‌شود. سپس در اين ميان، آتش مى‌افروزند (گناه‌