شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦ - نماز در روزگار عيسى عليه السلام

همچنين نماز خواندن زكريّا عليه السلام در سوره آل عمران به صراحت آمده‌[١] و آيه‌اى ديگر از همين سوره‌[٢] نشان مى‌دهد كه نماز و جايگاه آن در ميان بنى اسرائيل شناخته شده بوده و دو ركن اصلى يعنى سجده و ركوع را داشته است و مريم عليها السلام آن را انجام مى‌داده است. در باره يحيى فرزند زكريّا نيز در كتاب المحاسن برقى، حديثى است كه بر نماز خواندن او دلالت دارد.[٣] همچنين حديثى هست كه يحيى عليه السلام امر خداوند به نماز را به بنى اسرائيل ابلاغ كرده است.[٤]

نماز در روزگار عيسى عليه السلام‌

به نقل قرآن كريم، عيسى بن مريم عليه السلام در دامان زنى پاك‌دامن متولد شد كه در عبادتكده مى‌زيست و به نماز مى‌ايستاد و رزقش را از خداوند در محراب نمازش دريافت مى‌كرد. عيسى عليه السلام همچنين در نخستين روزهاى تولدش و در همان گهواره، با اعجاز الهى، زبان گشوده و وصيت الهى به نماز را بيان كرده است.[٥] احاديث نيز به تشريع نماز در آيين او تصريح كرده و آن را وظيفه عمومى همه گروندگان به او شمرده‌اند.[٦] نماز و كيفيت و فوايد آن در انجيل امروزين نيز موجود است و برخى آن را همراه روزه از مهم‌ترين عبادت‌ها نزد مسيحيان مى‌دانند.[٧]

در پايان و با مراجعه به متن گزارش‌هايى كه به آنها اشاره شد، مى‌توان نتيجه گرفت كه نماز به عنوان يك آيين عبادى، در همه دين‌هاى توحيدى وجود داشته، بلكه يكى‌

[١]. ر. ك: آل عمران: آيه ٣٩.

[٢]. آل عمران: آيه ٤٣.

[٣]. ر. ك: ح ٩.

[٤]. ر. ك: ج ٢/ ح ٦٧١.

[٥]. ر. ك: مريم: آيه ٣٠- ٣١.

[٦]. ر. ك: تفسير العيّاشى: ج ١ ص ١٧٥ ح ٥٢.

[٧]. براى نمونه، ر. ك: انجيل متّى: فصل ١٤ و ٢١، قاموس الكتاب المقدّس: ص ٨٨٧، مقارنة الأديان، احمد شبلى: ص ٢٠٢.