شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥١ - ٦/ ٥ - ٢ چگونگى سجود

مى‌رفت، با دستانش بال مى‌ساخت، تا آن جا كه روشنى بغل‌هايش از پشت سرش ديده مى‌شد و هنگامى كه مى‌نشست، بر ران چپش قرار مى‌گرفت.

٥٥٠. امام صادق عليه السلام: على- كه درودهاى خداوند بر او باد- هنگام سجود، سينه و شكمش را بالاى زمين نگه مى‌داشت، همان گونه كه شتر لاغر، ميان سينه‌اش را بالا نگه مى‌دارد.

٥٥١. امام صادق عليه السلام: هنگامى كه سجده كردى، ساعد دستانت را چنان كه درندگان بر زمين مى‌گسترانند، مگستران؛ بلكه آنها را شبيه بال، بگشاى؛ چرا كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با آنها بال مى‌ساخت، تا آن جا كه سفيدى بغل‌هايش ديده مى‌شد.

٥٥٢. امام صادق عليه السلام: هنگامى كه در نماز نشستى، بر سمت راستت منشين و بر سمت چپت بنشين و هنگامى كه به سجده رفتى، كف دستانت را بر زمين بگستران و هنگامى كه ركوع كردى، زانوانت را در كف دستانت بگير.

٥٥٣. تهذيب الأحكام‌- به نقل از محمّد بن مسلم-: امام صادق عليه السلام را ديدم كه هنگام رفتن به سجده، دستانش را پيش از زانوانش بر زمين مى‌نهاد و هنگام برخاستن، زانوانش را پيش از دستانش بلند مى‌كرد.

٥٥٤. امام صادق عليه السلام: زن هنگام سجده، ساعدهاى دستش را [بر زمين‌] بگسترد.