شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٣ - ٦/ ٥ - ٢ چگونگى سجود

٥٥٥. امام باقر عليه السلام: هر گاه زن به نماز مى‌ايستد، دو پايش را كنار هم نهد و ميان آن دو فاصله ندهد و دستانش را به بالاى سينه‌اش بچسباند، و در ركوع، بر بالاى زانوانش و رانش نهد تا زياد خم نشود و سُرينش بالا نيايد. در نشستن، بر سُرين بنشيند و نه آن گونه كه مرد مى‌نشيند و هنگامى كه به سجده مى‌رود، زانوانش را پيش از دستانش بر زمين بگذارد و به زمين بچسبد و سجده كند. در نشستن، ران‌هايش را به هم بچسباند و زانوانش را از زمين بلند كند و هنگام برخاستن، نرم و آهسته برخيزد و نخست، سرينش را بلند نكند.

٥٥٦. امام صادق عليه السلام‌- هنگامى كه از ايشان سؤال شد: چرا در سجده دست‌ها را پيش از زانوها بر زمين مى‌گذارند؟-: زيرا آغاز نماز با [بالا بردن‌] دست‌ها [در تكبير آغازين‌] است.

٥٥٧. امام صادق عليه السلام: حق آن است كه نمازگزار، پيشانى‌اش را بدون هيچ حائلى به زمين برساند و صورتش را به خاك بسايد كه اين بخشى از اظهار كوچكى در برابر خدا و بزرگ داشتن اوست.