شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٥ - ٦/ ١ - ٥ انگشتر به دست داشتن

٦/ ١- ٤ استفاده از بوى خوش‌

٣٣١. الكافى‌- به نقل از عبد اللَّه بن حارث-: زين العابدين عليه السلام شيشه مُشكى در سجده‌گاهش داشت كه براى نماز از آن بر مى‌گرفت و به خود مى‌ماليد.

٣٣٢. امام رضا عليه السلام: سجده‌گاه صادق عليه السلام، از بوى خوشش، شناخته مى‌شد.

٣٣٣. امام صادق عليه السلام: نماز شخص خوش‌بو، برتر از هفتاد نماز بدون بوى خوش است.

٣٣٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: دو ركعت نماز كه شخص عطر زده مى‌خواند، برتر از هفتاد ركعت نماز شخص عطر نزده است.

٦/ ١- ٥ انگشتر به دست داشتن‌

٣٣٥. امام على عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر ما وارد شد و انگشترى با نگينى از عقيق يمانى‌[١] در دست داشت. با ما نماز خواند و هنگامى كه نمازش را به پايان برد، آن را به من داد و فرمود: «اى على! آن را در دست راستت كن و با آن نماز بخوان. آيا نمى‌دانى كه نماز با عقيق [برابرِ] هفتاد نماز است؟».

[١]. عقيقى كه به رنگ سياه و سفيد است.