شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٣ - ١/ ٣ تبيين نماز به وسيله پيامبر(ص)

گفتم: جبرئيل در روز اوّل، وقت [نماز] اوّل و در روز آخر، وقت [نماز] آخر را آورد و سپس گفت: ميان اين دو نيز وقت است.

امام صادق عليه السلام فرمود: «اى حمران! زراره مى‌گويد: جبرئيل نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد و [به وقت‌ها] اشاره كرد. زراره درست مى‌گويد. خداوند، اينها را به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله وا نهاد و پيامبر هم با اشاره جبرئيل، آنها را مقرّر نمود».

٢٥. امام صادق عليه السلام: خداى عز و جل پيامبرش را به نيكويى، ادب آموخت و چون ادب‌آموزى كامل شد، فرمود: «تو بر اخلاقى بزرگ هستى». سپس كار دين و امّت را به او وا نهاد تا بندگانش را مديريت كند. آن گاه خداوند عز و جل فرمود: «آنچه را رسول خدا برايتان آورده، بگيريد و از آنچه شما را باز داشته، دست بكشيد». پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با روح القدس، استوار و تأييد شد و توفيق يافت. نه لغزيد و نه در هيچ يك از سياست‌هايش به خطا رفت و به آداب الهى، تأدّب يافت. سپس خداوند، ده ركعت نماز به صورت دوركعتى واجب كرد و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله دو ركعت به برخى و يك ركعت به مغرب افزود و همتاى فريضه شدند، به گونه‌اى كه جز در سفر، ترك آنها جايز نيست و تنها يك ركعت افزوده در مغرب را در سفر و حضر به حال خود گذاشت. خداى عز و جل نيز همه اينها را اجازه داد و نماز واجب، هفده ركعت شد. سپس پيامبر خدا صلى الله عليه و آله سى و چهار ركعت نافله، دو برابر واجب، مقرّر كرد و خداوند عز و جل همه اينها را نيز اجازه داد.

ر. ك: ح ١٨، ٢٠، ٣١، ٥٣١ و ٥٤٠.