شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣ - نماز در روزگار موسى عليه السلام

اخلاص در ربوبيت و پرهيز از محرّمات و نيز اداى نماز كه در حديث امام باقر عليه السلام به آن تصريح شده است.[١]

نماز در روزگار ابراهيم عليه السلام‌

ابراهيم عليه السلام از بزرگ‌ترين پيامبران الهى است. او كه در عصر خويش بت‌ها و معبودهاى دروغين بشر را در هم شكست، خانواده‌اش را در حرم الهى سكنى مى‌دهد تا برپا دارنده نماز باشند و خود، از خداوند، مى‌خواهد تا او و نسلش را برپا كننده نماز قرار دهد.[٢] خداوند نيز به او فرمان داده تا خانه‌اش را براى عبادت كنندگان و راكعان ساجد (نمازگزاران) پاكيزه كند.[٣] نيز در حديثى، يكى از دو علّت نيل ابراهيم عليه السلام به مقام والاى «خليل خدا بودن» را نماز شبانه وى دانسته است.[٤]

نماز در روزگار فرزندان ابراهيم عليه السلام‌

برخى از فرزندان و نوادگان ابراهيم خليل عليه السلام به پيامبرى رسيدند كه از جمله آنان مى‌توان به اسماعيل عليه السلام، اسحاق عليه السلام، يعقوب عليه السلام و يوسف عليه السلام اشاره نمود. اين پيامبران نيز مانند پدر و نياى بزرگشان ابراهيم عليه السلام به نماز فرمان داده شده و مأمور اقامه آن بوده‌اند.[٥]

نماز در روزگار موسى عليه السلام‌

حضرت موسى عليه السلام، از بزرگ‌ترين پيامبران اولو العزم الهى است و جوهره اصيل دينى كه او براى يهوديان آورد، جان‌مايه دين‌هاى ابراهيمىِ پس از اوست. بسيارى از

[١]. ر. ك: ح ٣.

[٢]. ر. ك: ابراهيم: آيه ٣٧- ٤٠.

[٣]. ر. ك: بقره، آيه ١٢٥ و حج، آيه ٢٦.

[٤]. ر. ك: ح ٤.

[٥]. ر. ك: انبيا: آيه ٧٣.