شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٥ - ٦/ ٢ - ٣ خواندن نمازهاى واجب به جماعت

٣٧٦. امام صادق عليه السلام: مردى نابينا نزد ايشان (پيامبر خدا صلى الله عليه و آله) آمد و گفت: اى پيامبر خدا! من نابينايم و گاه نداى اذان را مى‌شنوم؛ ولى كسى را نمى‌يابم كه مرا به نماز جماعت و نماز همراه شما برساند.

پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «از خانه‌ات تا مسجد، يك ريسمان ببند و در جماعت حاضر شو».

٣٧٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند از نماز در جماعت، خوشش مى‌آيد.

٣٧٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: تكبير آغازين نماز را با امام [جماعت‌] گفتن، از دنيا و آنچه در آن است، بهتر است.

٣٧٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: جبرئيل با هفتاد هزار فرشته پس از نماز ظهر نزد من آمد و گفت: اى محمّد! خدا سلامت مى‌رساند و دو هديه به تو اهدا كرده كه به پيامبرى پيش از تو هديه نكرده است.

گفتم: اى جبرئيل! آن دو هديه چيستند؟

گفت: سه ركعت نماز وتر[١] و نمازهاى پنجگانه به جماعت.

٣٨٠. جامع الأخبار: عبد اللَّه بن مسعود، روزى به تكبير آغازين نماز جماعت نرسيد و از اين رو يك بنده آزاد كرد و نزد پيامبر آمد و گفت: اى پيامبر خدا! يك روز به تكبير آغازين نماز نرسيدم و بنده‌اى را آزاد كردم. آيا فضيلت آن را جبران كرده‌ام؟

پيامبر فرمود: «نه».

ابن مسعود گفت: اگر يك بنده ديگر آزاد كنم، آيا به فضيلتش مى‌رسم؟

فرمود: «نه، اى ابن مسعود! اگر تمام آنچه را در زمين است، انفاق كنى، نمى‌توانى فضيلت آن را جبران كنى!».

[١]. در روايات اهل بيت عليه السلام مجموع سه ركعت شفع و وتر از نوافل شب، وتر ناميده شده است.