شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٧ - ٦/ ٢ - ٣ خواندن نمازهاى واجب به جماعت

٣٨١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هنگامى كه انسان با امام نماز بخواند تا آن كه نمازش را به پايان ببرد، شب‌زنده‌دارى يك شب برايش حساب مى‌شود.

٣٨٢. مسند زيد: امام على عليه السلام ابو دردا را يك روز صبح ديد كه خوابيده است. از او پرسيد:

«ابو دردا! چه شده است؟».

گفت: شب، كار و عبادتى داشتم و خواب ماندم.

على عليه السلام فرمود: «آيا نماز صبح به جماعت را رها كردى؟».

گفت: آرى.

امام على عليه السلام فرمود: «اى ابودردا! اگر نماز عشا و صبح را به جماعت بخوانم، برايم محبوب‌تر از آن است كه ميان آن دو را شب‌زنده‌دارى كنم. آيا نشنيده‌اى كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمود: اگر مردم ثواب اين دو نماز جماعت را مى‌دانستند، خود را به آنها مى‌رساندند، هر چند افتان و خيزان، كه آن دو، گناهان ميان خود را مى‌زدايند».

٣٨٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس نماز صبح و عشا را به جماعت بخواند، در پناه خداست. هر كس به او ستم كند، به خدا ستم كرده و هر كس او را كوچك بشمارد، خدا را كوچك شمرده است.

٣٨٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس براى خواندن نماز جماعت واجب [به مسجد] برود، گويى به حج مى‌رود و هر كس براى خواندن نماز مستحبى برود، گويى به عمره‌اى كامل مى‌رود.

٣٨٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- در وصيت خويش به امام على عليه السلام-: اى على! سه چيز، درجه و سه چيز، كفّاره و سه چيز، هلاك كننده و سه چيز، نجات دهنده است. درجه‌ها: كامل وضو گرفتن در سرما، پس از نماز انتظار نمازى ديگر را كشيدن و رفتن به‌