٣. به‌کارگیری واژة «اصحاب» در فرازهایی چون «عن رجل من اصحابه»، «عن بعض اصحابه»، «رجل من اصحابنا»، «عن بعض اصحابنا» و «عن بعض اصحاب ابی عبدالله»، در حدیث‌های شمارة ٦، ٧، ٩، ٢٨، ٣٠، ٣١، ٥٧، ١٤٠، ٢٣٩، ٢٦٥، ٢٨٦، ٣٣٣، ٣٤٨، ٣٦٤، ٣٦٥، ٣٧٥، ٣٨٥، ٣٩٤، ٤٠١، ٤٠٥، ٤٢٩ و...

٤. به‌کارگیری واژة نکرة «رجل» و مشتقاتش در فرازهایی چون «عن رجل»، «عن رجل من اصحابه» و «عن بعض رجاله»، در حدیث‌های شمارة ٩، ١٥٣، ١٦٤، ١٧٩، ١٨٥، ٢٢٨، ٢٤٨، ٢٦٤، ٣٣١، ٣٧٣، ٣٨٦، ٤٠٥، ٤٥٧ و...

٥. به‌کارگیری واژة «بعض» در فرازهایی چون «عن بعضهم»، «عن بعض موالی ابی الحسن» و «عن بعض الحکماء»، در حدیث‌های شمارة ١٩١، ٢٣٧ و ٢٨٧.

٦. به‌کارگیری واژة «رجل» با نام قبیله‌ها و شهرها در فرازهایی چون «عن رجل من اهل بلخ»، «عن رجل من الکوفیین»، «عن رجل من اهل الجبل لم یسمه» و «رجل من بنی نوفل بن عبدالمطلب»، در حدیث‌های شمارة ٢٢٤، ٢٩٦، ٣٥٠ و ٤٦٤.

٧. به‌کارگیری صیغه‌های گوناگون «عدّةمجهولة»، مانند «عن غیر واحد من اصحابنا»، «عدّة» و «عن غیر واحد من اصحابه»، در حدیث‌های شمارة ٢١٥، ٢٢٠، ٣٥٧، ٤٥٤و ٤٥٦.

٨. به‌کارگیری فرازهایی مبهم و سربسته، چون «سمعت شیخاً یذکر»، «غیره»، «غیره من اصحابنا» و «عن عامل کان لمحمد بن راشد»، در حدیث‌های شمارة ١٧٤، ٢٥٥، ٣٣٧، ٥٠٣، ٥٢٦، ٥٣٢ و ٥٣٣.

چند نکته

الف. تا آنجا که وارسی شد، میان احادیث روضة الکافی، حدیث موقوف بر یکی یا چند تن از صحابیان امامان:، دیده نشده است.

ب. تنها یک حدیث، بی‌کم و کاست (از جهت سند و متن)، در دو جای روضة الکافی، نوشته و تکرار شده است[٥١٩].

ج. در کتاب روضة الکافی، به جای رفع سند از سوی برقی، رفع سندهای پدرش دیده می‌شود[٥٢٠].

د. در حدیث شمارة ٣٣٥، به مرسل بودن آن، تصریح شده است؛ «... عنه، عن ابیه مرسلاً».

ه‌ . سند برخی از حدیث‌های روضة الکافی، تنها یک راوی دارد؛ بی‌آن که پای ابزارهای اختصار سند در میان باشد[٥٢١].

و. سند پاره‌ای از حدیث‌های روضة الکافی، تنها دو راوی دارد؛ بی‌آن که پای ابزارهای اختصار سند در میان باشد[٥٢٢].

[٥١٩]. ر.ك: حدیث‌های شمارة ٩٩ و ١٧١.

[٥٢٠]. ر.ك: حدیث‌های شمارة ٤١٠ و ٤٦٥.

[٥٢١]. ر.ك: حدیث‌های شمارة ١١٢ و ٤٤٨.

[٥٢٢]. ر.ك: حدیث‌های شمارة ٧١، ٩٧، ١٢٣، ٢٣٨، ٢٦٧، ٢٩٤، ٢٩٥، ٣١١، ٣٢٢– ٣٢٤، ٣٤١– ٣٤٤، ٥١٠ – ٥١٣، ٥١٤- ٥١٧، ٥٦٥ و ٥٦٧.