علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٤٩ - کتاب حلبی منبعی مکتوب در تألیف الکافی
٢٣. الحسين بن محمد > معلّى بن محمد[٣٨٨] > محمد بن جمهور[٣٨٩] > صفوان > ابن مسكان > الحلبي (١).[٣٩٠]
٢٤. محمد بن يحيى > محمد بن الحسين[٣٩١] > صفوان بن يحيى > ابنمسكان > محمدالحلبي (١).[٣٩٢]
٢٥. محمد بن يحيى > احمد بن محمد > صفوان > ابن مسكان > الحلبي (١).[٣٩٣]
٢٦. حميد بن زياد > ابن سماعه[٣٩٤] > ابن رباط[٣٩٥] و الحسين بن هاشم > [٣٩٦] صفوان جميعاً[٣٩٧] > ابن مسكان > الحلبي (١).[٣٩٨]
٢٧. حميد بن زياد > ابن سماعه > ابن رباط و الحسين بن هاشم و صفوان جميعاً > ابن مسكان > الحلبي (١).[٣٩٩]
٢٨. محمد بن يحيى > احمد بن محمد > ابن محبوب > علي بن رئاب[٤٠٠] > ابن مسكان > الحلبي (١).[٤٠١]
٢٩. محمد بن يحيى > احمد بن محمد بن عيسى > ابن محبوب > علي بن الحسن بن رباط > ابن مسكان > الحلبي (١).[٤٠٢]
٣٠. محمد بن يحيى > احمد بن محمد > الحسين بن سعيد > فضالة بن أيوب > الحسين بن عثمان > ابن مسكان > الحلبي (١).[٤٠٣]
[٣٨٨]. مراد، معلي بن محمد البصری است.
[٣٨٩]. مراد، محمد بن جمهور العمي است.
[٣٩٠]. همان، ج١، ص٤١٥.
[٣٩١]. مراد، محمد بن الحسين بن أبي الخطاب است.
[٣٩٢]. همان، ج٣، ص٥١٨.
[٣٩٣]. همان، ج٧، ص٤٤٢.
[٣٩٤]. مراد، الحسن بن محمد بن سماعة است.
[٣٩٥]. مراد، علي بن الحسن بن رباط است.
[٣٩٦]. ظاهراً در اين سند و به جاى عن صحيح است؛ يعنى ابن سماعه به واسطة اين سه تن (ابن رباط، حسین بن هاشم و صفوان) از ابن مسكان روایت میکند (قس: سند بعدی، نیز: تهذيب الأحكام، ج٨، ص٢١٧؛ وسائل الشيعة، ج٢٣، ص٤٢). با این همه، شایان یادآوری است که در وسائل الشيعة (ج٢٢، ص٨٥) این روایت به نقل از الکافی با سند فوق آمده است.
[٣٩٧]. ظاهراً تحويل سند به اين صورت است: [١] حميد بن زياد، عن ابن سماعة، عن ابن رباط، عن ابن مسكان. [٢] حميد بن زياد، عن ابن سماعة، عن الحسين بن هاشم، عن ابن مسكان. [٣] حميد بن زياد، عن ابن سماعة، عن صفوان، عن ابن مسكان.
[٣٩٨]. الكافي، ج٦، ص١٢٦.
[٣٩٩]. همان، ج٦، ص١٩١.
[٤٠٠]. با توجه به سند بعدى و نقل اين روايت در تهذيب الأحكام (ج ٩، ص٣٠٨، ح٢١) و الاستبصار (ج٤، ص١٦٠، ح٥)، با سند «عن أحمد بن محمد، عن الحسن بن محبوب، عن علي بن رباط، عن ابن مسكان» و با توجه به بسياري روايات علي بن رباط از ابن مسكان ـ كه در حدود ٢٢ روايت است و بيشترين آنها از طريق ابن محبوب يا ابن سماعة ـ نقل شده است، علي بن رئاب را باید تصحیف علي بن رباط دانست. از نظر طبقه نیز، علي بن رئاب از اصحاب امام صادق٧ است كه حداكثر به يك واسطه از امام٧ روایت میکند، در صورتى كه در سند فوق دو واسطه میان او و امام٧ آمده است. شایان یادآوری است که در سند روایتی در المحاسن (ج٢، ص٥٩٨) نیز عبارت «ابن محبوب، عن علي بن رئاب، عن عبد الله بن مسكان، عن محمد بن مضارب، قال: قال أبو عبد الله٧» آمده، كه آن نیز قابل تأمل است.
[٤٠١]. الكافي، ج٧، ص١١٢.
[٤٠٢]. همان، ج٧، ص٢٣٠.
[٤٠٣]. همان، ج٣، ص٣٣٧.