علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٢١ - عیسی در روایات الکافی در مقایسه با عیسی در مسیحیت
که عدهای آن را متواتر دانستهاند.[٧٣٢] در الکافی هم آمده است که حضرت عیسی پشت سر امام عصر نماز ميخواند.[٧٣٣] در قرآن کریم نیز اشارهای به آمدن عیسی قبل از وقوع قیامت شده است.[٧٣٤]
بیشک، هماندیشی مسلمانان و مسیحیان به عنوان ادیان بزرگ ابراهیمی ـ که جمعیت بیش از نصف مردم دنیا را در اختیار دارند و روز به روز نیز بسیاری از پیروان ادیان شرک آلود به این دو آیین توحیدی ميگروند ـ نویدبخش ظهور امام عصر٤ و آمدن حضرت عیسی٧ است. در صحیح البخاری و صحیح مسلم نیز از قول پیامبر اکرم٦ آمده است که:
کیف انتم اذا نزل ابن مریم فیکم و امامکم منکم؛[٧٣٥]
چگونه هستید زمانی که عیسی بن مریم فرود ميآید و امام شما نیز از خودتان است.
در میراث روایی شیعه نیز به این امر اشاره شده است. در سخنی از پیامبر اسلام٦ آمده است:
فینزل روح الله عیسی بن مریم فیصلّی خلفه؛[٧٣٦]
پس [هنگام ظهور حضرت مهدی] عیسی بن مریم فرود میآید و پشت سر او [حضرت مهدی] نماز میخواند.
بنابراین، فرود آمدن حضرت عیسی مورد اتفاق نظر مسیحیان و مسلمانان است و ظهور حضرت مهدی نیز مورد اتفاق همه مسلمانان است و این امر وفاق بین همه مسلمانان و همه مسیحیان را سبب خواهد شد.
در سنن ابن ماجه، در ضمن حدیثی منسوب به پیامبر اکرم٦ آمده است که:
لا مهدی الا عیسی بن مریم.[٧٣٧]
که علمای اهل سنت و شیعه با ارزیابی سند حدیث و مخالفت متن با روایات فراوان دیگر در برابر این حدیث واکنش نشان دادهاند. این واکنشها را ميتوان در چند جمله خلاصه کرد: اول، این که در سند حدیث، فردی به نام محمد بن خالد جندی وجود دارد که او به سهل انگاری در نقل حدیث شهرت داشته و روایتی را که تنها او گزارش کرده باشد غیر قابل احتجاج دانستهاند.[٧٣٨] دوم، آن که با روایات متواتری
[٧٣٢]. ر.ک: تهذیب التهذیب، ج٩، ص١٢٦.
[٧٣٣]. الکافی، ج٨، ص٦٩: ومنكم القائم يصلي عيسى بن مريم خلفه إذا أهبطه الله إلى الارض من ذرية علي وفاطمة من ولد الحسين٧.
[٧٣٤]. ر.ك: تفاسیر قرآن ذیل آیه کریمه Gوَإِنَّهُ لَعِلْمٌ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَاF. (سورة زخرف، آية٦١)
[٧٣٥]. صحیح البخاری، ج١، ص١٦١، باب ٤٩ (باب نزول عیسی بن مریم)، روایت ٣٢٦٥؛ صحیح مسلم، ج١، ص١٣٥، باب ٧١ (باب نزول عیسی بن مریم) روایات ٢٤٣ ـ٢٤٦.
[٧٣٦]. بحارالانوار، ج٥١، ص٧١.
[٧٣٧]. سنن ابن ماجه، ج١٢، ص١٩٧، باب ٢٤ (باب شدة الزمان).
[٧٣٨]. ر.ک: سیر أعلام النبلاء، ج١٢، ص٣٥١؛ تهذیب الکمال، ج٢٥، ص١٤٧؛ تهذیب التهذیب، ج٩، ص١٢٦؛ میزان الاعتدال، ج٣، ص٥٣٥؛ مقدمه ابن خلدون، ج١، ص١٧٨؛ بحارالانوار، ج٥١، ص٩٣.