٧. مباحث فقه در رساله‌هاى عمليه: بررسى ساختار و سير تطور رساله‌هاى عمليه به عنوان رايج ترين منبع فقهى غير استدلالى در اين درس ارائه شده است. جايگاه موضوعات و فروع فقهى نوپديد در رساله‌هاى توضيح المسائل و ضرورت وارد كردن احكام مربوط به گناهانى چون غيبت، غنا و رقص، ديگر مباحث اين درس را تشكيل مى‌دهند.

٨ تا ١٢. ادوار فقه اماميه: سيرِ تطورِ تاريخىِ فقه شيعه از زمان معصومان (عليهم السلام) تا دوران معاصر، در پنج درس آخر اين مقدمه تبيين شده است. اين تحول از زواياى گوناگونى قابل بررسى است: گشودن باب بحث‌هاى جديد، بازنگرى و بازپرورى مباحث كهن، تغيير در ساختار مباحث، تنقيح مبانى و شيوه‌هاى استدلال، توسعه و تعميق مباحث و به طور خلاصه هرگونه نوآورى و خلاقيت علمى.

در اين بخش، ادوار فقه شيعه به ده دوره تقسيم و ويژگى‌ها، فقهاى شهير و مؤلفات و مصنفات مهم هر دوره معرفى شده است.

تدوين اين مجموعه متون آموزشى، گامى شايسته در مسير نه چندان هموار تدوين متون درسى حوزه است كه به همت چهار تن از فضلاى حوزه با محوريت جناب حجت الاسلام والمسلمين آقاى رضا مختارى برداشته شده و جاى تقدير دارد. از آنجا كه غرض ما در اين مقاله، بيشتر معرفى اين اثر و آشنايى اجمالى خوانندگان با محتواى آن است، به نقد و بررسى آن نپرداختيم و آن را به فرصتى ديگر يا ديگر صاحب نظران اهل فن واگذار مى‌كنيم.