٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٠٨ - سه مسئله پيرامون شهادت آیة الله رضا استادى

ظاهر كلام صاحب شرايع نيز عدم اعتنا به اين اشكال است. (٦١)

مؤيد اين جواب، روايتى است كه در فقيه آمده است:

قال الصادق (ع): إذا شهد رجل على شهادة رجل فإن شهادته تقبل وهي نصف شهادة...؛ (٦٢)

امام صادق (ع)فرمود: هرگاه مردى بر شهادت مردى ديگر شهادت دهد، شهادتش قبول مى‌شود و اين شهادت، نصف شهادت است.

اشكال دوم: ظاهر اين دو روايت، قبول شهادت شاهد فرع با حضور شاهد اصل است؛ در حالى كه بنا به نظر مشهور و يا اجماع، شرط پذيرش شهادت شاهد فرع، نبودن شاهد اصل است.

صاحب شرايع مى‌گويد: «اين روايات مورد اشكال است؛ چون شرط پذيرش شهادت شاهد فرع، نبودن شاهد اصل است». (٦٣)

صاحب جواهر مى‌گويد:

شهادت شاهد فرع، بنا به آنچه مشهور ميان فقها است، قبول نمى‌شود، مگر هنگام متعذر بودن حضور شاهد اصل، بلكه در كتاب خلاف ادعاى اجماع بر آن شده است، برخى گفته‌اند كه در اين مسئله حتى در كتاب خلاف شيخ هم وجود اختلافى نقل نشده هر چند در اين كتاب از برخى اصحاب ـ كه ظاهراً پدر صدوق است ـ نقل خلاف كرده است؛ چنان كه گروهى از فقها نيز اين نظر را از پدر صدوق نقل كرده‌اند. با اين همه، علامه در مختلف، پس از آنكه نسبت اين مطلب را به پدر صدوق از ابن ادريس نقل


(٦١) شرائع الاسلام، ج٤، ص ١٤٣.
(٦٢) من لايحضره الفقيه، ج٣، ص ٤١؛ وسائل الشيعه، ج٢٧، ص ٤٠٤.
(٦٣) شرائع الاسلام، ج٤، ص ١٤٣.