فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٠٦ - سه مسئله پيرامون شهادت آیة الله رضا استادى

شهادة رجل، فجاء الرجل فقال: لم أشهده، فقال: تجوز شهادة أعدلهما؛ (٥٣)

امام صادق (ع) در مورد مردى كه شهادت بر شهادت ديگرى داد و آن شخص رسيد و گفت: شهادت نداده‌ام، فرمود: شهادت آن كه عادل‌تر است پذيرفته مى‌شود.

علامه مجلسى مى‌گويد: عبارت: «لم أشهده» در اين احاديث، ممكن است به صيغه باب افعال خوانده شود و شايد اظهر همين باشد؛ چنان كه علما نيز چنين فهميده‌اند. (٥٤)

اين سه روايت همان گونه كه معلوم است، يك روايت است.

روايت دوم:

علي بن ابراهيم، عن محمد بن عيسى، عن يونس، عن ابن سنان، عن أبي عبداللّه‌ (ع) في رجل شهد على شهادة رجل فجاء الرجل، فقال: لم أشهده، فقال: تجوز شهادة أعد لهما و لو كان أعد لهما واحداً لم تجز شهادته عدالة فيهما؛ (٥٥)

امام صادق (ع) در مورد مردى كه شهادت بر شهادت مردى مى‌دهد و آن مرد رسيد و گفت: من شهادت نداده‌ام، فرمود: شهادت آن كه عادل‌تر است قبول است و اگر عدالت آن دو يك سان باشد، شهادت وى پذيرفته نيست، به جهت اجراى عدالت ميان آن دو.

شيخ طوسى در تهذيب اين روايت را با همين متن و سند آورده، لكن جمله