در آيات و روايات واژه‌هاى نكاح، تزويج و مشتقات آن دو بسيار به كار رفته است. برخى اين گونه الفاظ را منصرف به عقد نكاح دائم دانسته‌اند، ولى برخى ديگر همچون مرحوم آيت اللّه‌ خويى ادعاى انصراف را نادرست خوانده و اطلاق اين ادله را نسبت به عقد موقت پذيرفته‌اند.

به عقيده ما مسئله چندان روشن نيست و نياز به بحث دارد و ممكن است با فحص در موارد استعمال اين واژه‌ها، به اجمال آنها حكم كرد.

واژه نكاح و مشابهات آن در قرآن

با بررسى آيات قرآن درمى يابيم كه كلمه نكاح گاه به معناى مطلق نكاح (اعم از نكاح دائم و موقت) به كار رفته، همچون: {و لاتنكحوا ما نكح آباؤكم من }

(٦٩) اين ملحق با بهره‌گيرى از تقريرات درس والد معظّم (كتاب نكاح، درس ٤٣٣، ص ٣ ـ ٩) تحرير يافته و پس از گفتگو با ايشان، اندك تغييراتى در شيوه ارائه بحث در آن اعمال شده است. ايشان نخست به اجمال واژه‌هاى فوق متمايل بودند، ولى نظر نهايى ايشان پس از درس مطرح شده و در پايان اين ملحق آمده است .