فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٢ - لقطه و مجهول المالك (١) آیة الله سيدكاظم حائرى

فضيل بن يسار در روايتى ضعيف نقل شده است كه مى‌گويد: از امام صادق (ع) در مورد مردى كه لقطه‌اى را در حرم مى‌يابد، پرسيدم. فرمود:

لايمسّها و أما أنت فلابأس لأنّك تعرّفها؛ (١٦)

دست به آن نزند، اما براى تو مانعى ندارد؛ زيرا تو آن را تعريف مى‌كنى.

همچنين در روايتى معتبر از فضيل بن يسار نقل شده است كه گفت: از امام باقر(ع) از لقطه حرم پرسيدم. فرمود:

لاتمسّ أبداً حتّى يجيء صاحبها فيأخذها. قلت: فإن كان مالاً كثيراً؟ قال: فإن لم يأخذها إلاّ مثلك فليعرّفها؛ (١٧)

به آن هرگز دست نزن تا صاحبش بيايد و آن را بردارد. گفتم: اگر مال زيادى بود؟ فرمود: اگر آن، به دست كسى جز مانند تو نمى‌افتد ، پس آن راتعريف كند.

در روايت معتبرى از حريز از امام صادق (ع) نقل شده است كه فرمود:

قال رسول اللّه‌(ص): ألا إنّ اللّه‌ عزّ وجلّ قد حرّم مكة يوم خلق السماوات و الأرض و هي حرام بحرام اللّه‌ إلى يوم القيامة، لاينفر صيدها ولايعضد شجرها و لايختلى خلاها و لاتحلّ لقطتها إلاّ لمنشد. فقال العباس: يا رسول اللّه‌، إلاّ الأذخر فإنّه للقبر و البيوت. فقال رسول‌اللّه‌ (ص): إلاّ الأذخر؛ (١٨)

رسول خدا (ص) فرمود: خداوند بلند مرتبه آن هنگام كه آسمان‌ها و زمين را آفريد، مكه را حرمت بخشيد و مكه به حرمت خداوند تا روز قيامت محترم است. صيد آن دنبال نمى‌شود، و درخت آن قطع نمى‌گردد، و علف آن