٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٦ - لقطه و مجهول المالك (١) آیة الله سيدكاظم حائرى

پيامبر (ص) فرمود: آن گوسفند براى تو يا برادر تو يا براى گرگ است. گفت: اى رسول خدا، من شترى يافته‌ام؟ فرمود: كفش و مشكش همراه اوست، كفشش سم اوست و مشكش شكمبه اوست، پس آن را رَم نده.

معاوية بن عمار در روايت معتبر از امام صادق (ع) نقل مى‌كند كه آن حضرت فرمود:

سأل رجل رسول اللّه‌ (ص) عن الشاة الضالّة بالفلاة، فقال للسائل: هى لك أو لأخيك أو للذئب. قال: و ما أحبّ أن أمسّها. و سئل عن البعير الضالّ، فقال للسائل: مالك وله؟ خفّه حذاؤه و كرشه سقاؤه، خلّ عنه؛ (٢٣)

مردى از رسول خدا (ص) در مورد گوسفندى كه در بيابان گم شده است، سؤال كرد. پيامبر خطاب به او فرمود: آن گوسفند براى تو يا برادرت و يا براى گرگ است. سپس فرمود: دوست ندارم به او دست بزنم. از شتر گم شده سؤال شد. پيامبر (ص) فرمود: تو را به آن چه كار؟ سم آن، كفشش است و شكمبه‌اش، مشك آبش است، آن را رها كن.

على بن جعفر در روايت معتبر از برادرش موسى بن جعفر(ص) نقل مى‌كند كه از او پرسيد: مردى در صحرا گوسفندى را مى‌يابد. آيا آن گوسفند براى او حلال است؟ امام كاظم (ع) فرمود:

قال رسول اللّه‌(ص): هي لك أو لأخيك أو للذئب، فخذها و عرّفها حيث أصبتها، فإن عرفت فردّها إلى صاحبها و ان لم تعرف فكلها و أنت ضامن لها، إن جاء صاحبها يطلبها أن تردّ عليه ثمنها؛ (٢٤)

پيامبر (ص) فرمود: آن گوسفند براى تو يا برادرت و يا براى گرگ است. پس آن را بگير و در همان سرزمينى كه يافته‌اى، معرفى كن. اگر صاحبش را شناختى،


(٢٣) همان، ص٣٦٤، ح٥.
(٢٤) همان، ص٣٦٥، ح٧.