٢٣ . بهتر دانستن همه مردم از خود : ص ٢١ ، ح ١٢ ؛ ٢٤ . بدتر دانستن خود از همه : ص ٢١ ، ح ١٢ ؛ ٢٥ . گزينش سخن نيكو : ص ١٤ ، ح ١٢ ؛ ٢٦ . درك نشانه هاى ربوبيت : ص ١٥ ، ح ١٢ ؛ ٢٧ . درك شرح آيات ، از طريق عقلا : ص ١٦ ، ح ١١٢ ؛ ٢٨ . دانايى بيشتر به فرمان خدا : ص ١٩ ، ح ١٢ ؛ ٢٩ . حلال ، موجب منع سپاس گزارى او نمى شود : ص ١٩ ، ح ١٢ ؛ ٣٠ . حرام ، بر صبرش چيره نمى شود : ص ١٩ ، ح ١٢ ؛ ٣١ . كناره گيرى از دنيا و دنياطلبان : ص ١٩ ، ح ١٢ ؛ ٣٢ . پرداختن به آنچه نزد خداست : ص ١٩ ، ح ١٢ ؛ ٣٣ . انتخاب زحمت ، در جستجوى پاينده ترِ آخرت : ص ٢٠ ، ح ١٢ ؛ ٣٤ . روى گردانى از دنيا : ص ٢٠ ، ح ١٢ ؛ ٣٥ . روى آوردن به آخرت : ص ٢٠ ، ح ١٢ ؛ ٣٦ . دروغ نگفتن : ص ٢٢ ، ح ١٢ ؛ ٣٧ . پاسخ دادن به هنگام پرسش : ص ٢٢ ، ح ١٢ ؛ ٣٨ . چون مردم از سخن درمانده شوند ، او سخن گويد : ص ٢٢ ، ح ١٢ ؛ ٣٩ . اظهار رأيى كه به مصلحت همگان باشد : ص ٢٢ ، ح ١٢ ؛ ٤٠ . طلب حاجت از خردمندان : ص ٢٢ ، ح ١٢ ؛ ٤١ . خوددارى از آزار : ص ٢٣ ، ح ١٢ ؛ ٤٢ . خبر ندادن از ترس تكذيب مخاطب : ص ٢٣ ، ح ١٢ ؛ ٤٣ . نخواستن با احتمال مضايقه : ص ٢٣ ، ح ١٢ ؛ ٤٤ . وعده ندادن به آنچه توانا نيست : ص ٢٣ ، ح ١٢ ؛ ٤٥ . اميد نبستن به احتمال سرزنش : ص ٢٣ ، ح ١٢ ؛