پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٢ - تصريح امام زين العابدين عليه السلام بر امامان بعد از خود و مژده آمدن مهدى عليه السلام

بر مردم واجب ساخته است امير المؤمنين على بن ابى طالب است و سپس اين امر به ما واگذار شده.

سپس آن حضرت سكوت فرمودند.

من به ايشان عرض كردم آقاى من، براى ما از امير المؤمنين عليه السّلام روايت شده كه فرمود: «لا تخلوا الأرض من حجّة للّه على عباده»؛ زمين هيچگاه از حجت خدا بر بندگان خالى نمى‌ماند. پس حجت خدا و امام بعد از شما كيست؟

فرمود:

پس از من پسرم محمد امام و حجت بر شما است كه نامش در تورات (باقر) و شكافنده دانش‌ها است و پس از محمد پسرش جعفر كه نامش در نزد آسمانيان (صادق) است.

به محضرش عرضه داشتم: آقاى من چگونه است كه او (صادق) لقب گرفته، در حالى‌كه همه شما صادق و راستگو هستيد؟

فرمود:

پدرم از پدرش از رسول خدا روايت كرده كه فرمود: «چون فرزندم جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب چشم به جهان بگشايد او را صادق نام نهيد كه پنجمين فرزند از نسل او نيز نامش جعفر خواهد بود كه در برابر خداوند به خود جرأت داده و به دروغ ادعاى امامت خواهد كرد، او در نزد خدا «جعفر كذاب» (دروغگو) است كه بر خدا افترا بندد و مدعى مقامى شود كه صلاحيت آن را ندارد، با پدر خود مخالفت و بر برادر خود حسادت ورزد، اوست كه در زمان غيبت ولى خدا اسرار خدا را آشكار خواهد كرد.

سپس امام عليّ بن الحسين عليه السّلام گريه شديدى كردند و فرمودند:

گوئيا جعفر كذاب را مى‌بينم كه ستمگر زمان خود را به بازرسى از كار ولى خدا و