ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٦٢ - ٣ - اشيائي از احكام حج و توابع آن - مبني بر ده آيه

* ( طَعامُ مَساكِينَ أَوْ عَدْلُ ذلِكَ صِياماً لِيَذُوقَ وَبالَ أَمْرِه عَفَا الله عَمَّا سَلَفَ وَمَنْ عادَ فَيَنْتَقِمُ الله مِنْه وَالله عَزِيزٌ ذُو انْتِقامٍ ) * .
از جمله دوازده حكم مذكور در اين مقام اينست كه صيد در هر احرامى ( به حج باشد يا به عمره واجب باشد حج و عمره يا مستحب ) حرام است .
٣ - آيهء ٩٦ ، از سورهء مائده * ( أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعامُه مَتاعاً لَكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ وَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ ما دُمْتُمْ حُرُماً وَاتَّقُوا الله الَّذِي إِلَيْه تُحْشَرُونَ ) * .
در صيد بحر يعنى حيوانى كه جز در آب نمىتواند زندگى كند اختلافست شافعى و مالك به استناد آيه و حديث « هو الطهور ماؤه و الحل ميته » آن چه را در آب زندگى مىكند حلال دانسته ، برخى ديگر ماهى و آن چه را در خشكى نظيرى دارد حلال دانسته ابو حنيفه فقط ماهى را حلال دانسته در مذهب شيعه فقط ماهى كه داراى « فلس » باشد حلال است . در بارهء طعام بحر نيز كه در آيه وارد شده اختلافست و بهر حال در بارهء صيد « برّ » نسبت به محرم فقيهان را اختلافست و اقوال و مذاهب ايشان متغاير ، بتعبير فاضل مقداد « مذهب اصحاب ما اينست « مصيد برّ » ( صيد شده ) بر محرم حرام است از همه راه : صيدش ، خوردنش ، ذبحش ، رهنمايى و اشاره به جانبش ، بستنش ، فروختنش ، خريدنش ، نگاهداشتنش و برانگيختن حيوانى به طرفش همه بدليل « * ( وَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ . . ) * الآيه » حرام است » . از اين آيه و هم از آيهء اول استفاداتى ديگر هم از لحاظ احكام فقهى راجع به صيد شده است .
٤ - آيهء ٩٧ ، از سورهء مائده * ( جَعَلَ الله الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرامَ ) *