ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٤٤ - ٢ - گرفتن زكات و دادن آن بمستحقان - مبني بر شش آيه

قسم دوم تحت اين قسم كه در بارهء گرفتن زكات و دادن آن به مستحقانست شش آيه آورده شده است :
١ - آيهء ١٠٣ ، از سورهء توبه * ( خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِها وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَالله سَمِيعٌ عَلِيمٌ ) * .
از جمله ٧ حكم ، كه در ذيل اين آيه آورده شده ، اينست كه بر امام واجب است صدقه را اخذ كند و هم بر زكات دهنده واجبست كه از ابتدا و بىمطالبه زكات را به نزد امام حمل كند ليكن مشهور اينست كه خود او مىتواند متصدى انفاق و صرف به مستحقان گردد و مستحب است كه به نزد امام حمل كند و اگر امام مطالبه كند حمل آن وجوب مىيابد و از جمله احكام مستفاد اينست كه زكات به عين تعلق مىيابد ، نه به ذمه ، .
٢ - آيهء ١٠٤ ، از سورهء توبه * ( أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ الله هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِه وَيَأْخُذُ الصَّدَقاتِ وَأَنَّ الله هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ) * .
٣ - آيهء ٢٦٧ از سورهء بقره * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنا لَكُمْ مِنَ الأَرْضِ وَلا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْه تُنْفِقُونَ وَلَسْتُمْ بِآخِذِيه إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِيه وَاعْلَمُوا أَنَّ الله غَنِيٌّ حَمِيدٌ ) * .
از اين آيه استدلال بر استحباب زكات تجارت ، كه از علماء عامه قائل بوجوب آن شده‌اند ، ممكن شمرده شده است و هم ممكن شمرده شده است استدلال