ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ١٤٣ - ٢٧ - كتاب وصيت يازده آيه مورد استدلال شده
٢٧ - كتاب وصيت ( يا نوع دوازدهم در بارهء وصيت ( كه بحسب لغت از وصى يصى بمعنى وصل يصل اشتقاق دارد و از باب افعال و تفعيل هر دو استعمال مىشود و كلمهء ، وصية و وصاءة ، اسم مصدر است و بحسب شرع تمليك عين يا منفعتى است براى بعد از وفات ، كه موصى در حقيقت تصرف حال حيات خود را به زمان بعد از مرگ خويش متصل مىسازد ) به سه آيه استدلال شده است :
١ - آيهء ١٨٠ و ١٨١ و ١٨٢ از سورهء بقره * ( كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوالِدَيْنِ وَالأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ فَمَنْ بَدَّلَه بَعْدَ ما سَمِعَه فَإِنَّما إِثْمُه عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَه إِنَّ الله سَمِيعٌ عَلِيمٌ ، فَمَنْ خافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفاً أَوْ إِثْماً فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلا إِثْمَ عَلَيْه إِنَّ الله غَفُورٌ رَحِيمٌ ) * ، در بارهء اين آيه و جهاتى مربوط به وصيت در جلد اول به تفصيلى متناسب بحث به عمل آمده است ( مراجعه شود ) .
٢ - آيهء ١٢ ، از سورهء نساء * ( مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصى بِها أَوْ دَيْنٍ ) * و هم آيهء ١٣ ، از آن سوره نيز * ( مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِينَ بِها أَوْ دَيْنٍ ) * و هم آيهء ١٤ ، از همان سوره * ( مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوصُونَ بِها أَوْ دَيْنٍ ) * و هم آيهء ١٥ از همان سوره * ( مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِها أَوْ دَيْنٍ ) * .