ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٢٧٦ - ب - آياتي ديگر از قرآن مجيد كه براي استنباط احكام فقهي به نظر مؤلف قابل استناد است و فقيهان براي آنها باب و كتابي خاص عنوان نكرده اند از اين قبيل حرمت ابطال عمل - حرمت استهزاء مؤمن - حرمت غيبت و تجسس - جواز تقيه - حكم صله رحم - حرمت نسبت احكام از روي جهل به خدا - لزوم اتفاق و اتحاد در شئون اجتماع - حرمت تبذير و اسراف - حرمت دوست داشتن شيوع فحشاء - حرمت خودستايي بى جا و امثال اينها كه دوازده آيه به ترتيب ، و چند آيه ديگر ، بي ترتيب براي آنها آورده شده است
نيست كه پيغمبر ( صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ) به آن طريق امر فرموده باشد تا حكم و فرض تيمم بدست آيد و هم تصريح نشده كه پيغمبر ( صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ) آن را دانسته باشد و اقرار و اثبات ( تقرير ) كرده باشد تا ندب و مستحب باشد و فعل هيچ كس غير از خود پيغمبر ( صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ) دليل و حجت نيست . و بسيار عجيب است كه . .
« ابن حزم مىگويد : اكنون كه هيچ يك از اين آثار را حجيتى نيست - و مورد اختلاف هم هست پس بايد به قرآن و سنت - كه هنگام اختلاف از طرف خدا مرجع قرار داده شده - رجوع كرد و چنين كرديم ديديم خدا مىفرمايد * ( فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً فَامْسَحُوا بِوُجُوهِكُمْ وَأَيْدِيكُمْ مِنْه ) * پس مىبينيم خدا در اين دستور جز دو دست چيزى ياد نكرد و بىگمان اگر تا مرافق اراده مىداشت و سر و دو پا را هم لازم مىدانست بيان مىكرد اينك كه خدا چيزى بر صورت و دو دست در تيمم نيفزوده براى هيچ كس روا نيست بر آنها چيزى علاوه كند خواه ذراعين باشد يا سر يا دو پا يا سائر بدن و در تيمم جز صورت و دو كف ، كه اقل چيزيست كه نام « يدين » بر آنها اطلاق مىگردد ، چيزى ديگر لازم نيست . سنت صحيح و ثابت ، نه اكاذيب بهم بافته ، نيز همين معنى را مىرساند .
« چنان كه عبد الرحمن از . . از سعيد از پدرش بما خبر داد كه عمار به عمر بن خطاب گفته است » « تمكَّعت فأتيت رسول الله صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فقال يكفيك الوجه و الكفّان » .
« عبد الله از . . از شقيق بن سلمة حديث كرد كه گفت با عبد الله مسعود و ابو موسى اشعرى نشسته بودم و حديث را آورد و در جمله گفت ابو موسى بابن مسعود گفت « ألم تسمع قول عمار : بعثنى رسول الله ( صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ) فى حاجة فاجنبت فلم اجد الماء ، فتمرغت فى الصعيد كما تتمرغ الدابة ، ثم اتيت رسول الله ( صلَّى الله عليه و آله و سلَّم )