ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ١٠٣ - ٢ - اشيائي كه تكسب به آنها حرام است - مبني بر شش آيه

چنان كه در جلد اول آورده شد در جاهليت مردان پست و نابكار و آزمند و طمع كار از زنان ناپارسا و كنيزان خود استفادهء مادى مىكرده يعنى آنها را به كار زشت و پست وا مىداشته و از اين راه در آمدى بدست مىآورده و بر ثروت و مال خود مىافزوده‌اند . نه زن از مشاهير آنان كه پرچم بر خانهء خود مىافراشته و خانه هاشان به نام « خرابات » خوانده مىشده در جلد اول ياد گرديد . در سبب نزول آيهء فوق چنين گفته شده كه عبد الله بن ابىّ منافق مشهور ، را كنيزكانى بود ( از كشاف شش تن از ايشان چنين نام برده شده‌اند . معاذه . مسيكه . اميمه ، عمره . اروى ، و قتيله ) كه آنها را مجبور به زنا دادن كرده و ضريبه بر ايشان بسته بود دو تن از ايشان ( معاذه و مسيكه ) به پيغمبر ( ص ) شكايت بردند بر اثر آن ، آيهء بالا نزول يافت بنقل از كشاف در حديثى چنين آمده است « ليقل احدكم فتاى و فتاتى و لا يقل عبدى و امتى » اين حديث حد مراقبت و رعايت و توجه اسلام را از عبيد و اماء به خوبى مىرساند و مىفهماند كه اسلام به آنها چه نظرى داشته و بطور حتم نظر خريد و فروش و معامله و اذيت و آزار نبوده چنان كه در حديثى ديگر آمده است :
« شرّ الناس من باع النّاس » .
بهر جهت در ذيل آيهء شريفه ، كه كلمهء « فتاة » در آن آورده شده و منظور از آن كنيز است ، چهار فائده ياد گرديده كه از آن جمله است تحريم اكراه بر زنا .
٤ و ٥ آيات ٩٠ و ٩١ ، از سورهء مائدة * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنْصابُ وَالأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوه لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةَ وَالْبَغْضاءَ ) *