ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ١٢٣ - ٤ - وكالت ١٢ - كتاب رهن - بيك آيه از قرآن استناد شده است

١٢ - كتاب رهن در بارهء « رهن » كه در لغت بمعنى ثبات و دوام و در شرع بمعنى وثيقه و گرويست براى مدين كه دين خود را از آن استيفاء كند يك آيه در قرآن مجيد مورد استناد و استدلال شده است و آن آيهء ٢٨٣ ، از سورهء بقره است * ( وَإِنْ كُنْتُمْ عَلى سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُوا كاتِباً فَرِهانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضاً فَلْيُؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمانَتَه وَلْيَتَّقِ الله رَبَّه وَلا تَكْتُمُوا الشَّهادَةَ وَمَنْ يَكْتُمْها فَإِنَّه آثِمٌ قَلْبُه وَالله بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ) * .
از جمله هشت فائده و چهار مسأله كه در اينجا ياد گرديده اينست : كه رهن در حضر و سفر و با وجود كاتب و عدم آن ، بطور اطلاق ، جائز است سنت فعلى پيغمبر ( صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ) كه در حضر زره خود را نزد يهودى رهن گذاشته تأييد اين اطلاق را مىكند .
و از جمله اختلاف در بارهء اشتراط و عدم اشتراط قبض است در صحت عقد رهن .