ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٥٦ - ٢ - افعال و انواع و قسمتي از احكام حج - مبني بر ده آيه

* ( الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ ) * و در طى آن معنى اتمام حج و عمره و افعال واجبهء حج و افعال واجبهء عمره و اقسام حج از « تمتع » و « قران » و « إفراد » و تعريف هر يك و فروق ميان آنها كه همه به حكم خذوا عني مناسككم از روايات مأخوذ است بيان شده .
دوم از آنها به * ( فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ ) * مربوط و در طى آن مسائل و فروعى آورده شده است از جمله مسائل ، حكم كسى است كه به واسطهء مرض يا بواسطه پيدا شدن جانور در سر به تراشيدن آن نياز پيدا كند .
سيم از ابحاث به * ( فَإِذا أَمِنْتُمْ فَمَنْ تَمَتَّعَ ، . . ) * مربوط و در طى آن مسائل و فروع و فوائدى آورده شده از جمله اين كه متعه‌اى كه خليفهء دوم آن را حرام كرده و گفته « متعتان كانتا على عهد رسول الله صلَّى الله عليه و آله و سلَّم حلالا و انا أحرّمهما و أعاقب عليهما » همين متعه است و از جمله وجوب هدى است بر متمتع ، بنفس احرام نه به وقوف در عرفه چنان كه شافعى گفته و نه به رمى جمرات چنان كه مالك فتوى داده است .
چهارمين بحث به * ( ذلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْلُه حاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرامِ ) * مربوط است و در طى آن اختلافاتى نقل گرديده از قبيل اختلاف راجع به « حاضرى المسجد الحرام » و اختلاف راجع بوجوب عينى « تمتع » براى كسى كه اهلش در مسجد الحرام حاضر نباشد و وجوب عينى « حج قران » و « افراد » براى كسى كه اهلش حاضر باشد .
٢ - آيهء ١٩٧ ، از سورهء بقره * ( الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُوماتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَلا فُسُوقَ وَلا جِدالَ فِي الْحَجِّ وَما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ ) *