ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ١٩١ - ٣٥ - كتاب طلاق ، مبني بر ده آيه

* ( فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَلا تُمْسِكُوهُنَّ ضِراراً لِتَعْتَدُوا وَمَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَه ) * « بلوغ » بمعنى رسيدن و نزديك شدن ، هر دو به كار رفته و در اين آيه بمعنى نزديك شدن است چنان كه « اجل » در معنى تمام مدت و هم در معنى نهايت و آخر آن استعمال شده و در آيه مراد از آن آخر مدت است .
پس از آيه چنان استفاده مىشود كه تا نزديك آخر مدت عده ، شوهر مىتواند بزن خود رجوع و او را امساك كند چنان كه مىتواند رجوع نكند و او را رها سازد ليكن امساك و تسريح بايد چنان باشد كه در عقل و شرع پسنديده و معروفست و هم امساك نبايد بر وجه اضرار باشد بدين گونه كه نزديك انقضاء مدت به قصد اين كه زن را آزار دهد و مانع از شوهر كردن و آزاد شدن او شود به او رجوع كند تا زن ناچار از فديه دادن و خلاص شدن گردد .
١٠ - آيهء ٢٣٢ ، از سورهء بقره * ( وَإِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْواجَهُنَّ إِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ذلِكَ يُوعَظُ بِه مَنْ كانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِالله وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذلِكُمْ أَزْكى لَكُمْ وَأَطْهَرُ وَالله يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ ، ) * .
« بلوغ » در اين آيه بمعنى رسيدن و اجل بمعنى تمام مدت است و مراد از « عضل » منع و حبس و جلوگيرى است .
در بارهء اين كه مخاطب به اين حكم كيست ؟ چند قول است :
١ - اين كه شوهران پيش ، به واسطهء حميت جاهليت زنان مطلقهء خود را از شوهر كردن جلوگيرى مىكرده‌اند پس اين آيه خطاب به ايشان است .
٢ - اين كه مراد ازواج پيش نيست بلكه مخاطب به آيه اولياء زنانند چه در سبب نزول آيه گفته شده كه معقل بن يسار خواهر خود را از تجديد ازدواج با شوهر سابقش