ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٦٠ - ٢ - افعال و انواع و قسمتي از احكام حج - مبني بر ده آيه

* ( وَجَبَتْ جُنُوبُها فَكُلُوا مِنْها وَأَطْعِمُوا الْقانِعَ وَالْمُعْتَرَّ كَذلِكَ سَخَّرْناها لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ، لَنْ يَنالَ الله لُحُومُها وَلا دِماؤُها وَلكِنْ يَنالُه التَّقْوى مِنْكُمْ كَذلِكَ سَخَّرَها لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا الله عَلى ما هَداكُمْ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِينَ ) * .
گفته‌اند در امم ديگر معمول چنان بوده كه از نسائك و قربانيهاى خود نمىخورده‌اند و هم عرب جاهلى را عادت بر اين بوده كه چون بدن ( شتران فربه و عظيم الجثه ) را نحر مىكرده‌اند از خون آنها خانه را آلوده مىساخته‌اند . در اين آيه دستور داده شده كه از قربانى مىتوانند بخورند و خون آنها را هم نبايد بدر و ديوار خانه بريزند .
از جمله فوائد پنجگانه كه در اينجا ياد شده وجوب اكل خود و اطعام به قانع و معترّ مىباشد ( قانع به قولى كسى است كه به آن چه دارد و به آن چه به او بى سؤال داده مىشود خرسند و راضى است و معترّ - از اعترى مشتق است چنان كه زهير گفته است : على مكثريهم حق من يعتريهم . و عند المقلين السماحة و البذل - كسى است كه از مردم چيز مىخواهد و سؤال مىكند ) .
٩ - آيهء ٢٧ ، از سورهء فتح * ( لَقَدْ صَدَقَ الله رَسُولَه الرُّؤْيا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرامَ إِنْ شاءَ الله آمِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُؤُسَكُمْ وَمُقَصِّرِينَ . لا تَخافُونَ فَعَلِمَ ما لَمْ تَعْلَمُوا فَجَعَلَ مِنْ دُونِ ذلِكَ فَتْحاً قَرِيباً ) * .