ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٦٦ - ٣ - اشيائي از احكام حج و توابع آن - مبني بر ده آيه

مثل * ( رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّ ) * و در اينجا ازين قبيل است يا بر وجه انقطاع بسوى حق تعالى .
١٠ - آيهء ١٢٨ ، از سورهء بقره * ( رَبَّنا وَاجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَأَرِنا مَناسِكَنا وَتُبْ عَلَيْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ) * .
سؤال در اين آيه نيز بر وجه انقطاع است و اگر در حال سلوك باشد مراد از آن استدعاء و زيادت اذعان و اخلاص است و اگر بعد از وصول باشد منظور استدعاء تثبيت و تحكيم است .
در خاتمهء اين كتاب تحت عنوان « فائده » آيهء ٣ ، از سورهء توبه * ( وَأَذانٌ مِنَ الله وَرَسُولِه إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الأَكْبَرِ ) * آورده شده و اقوال در بارهء « حج اكبر » نقل گرديده است از جمله به گفتهء منقول از عطاء الحجّ الأكبر ما فيه وقوف و الحجّ الأصغر ما ليس فيه وقوف و هو العمرة و به گفتهء منقول از حسن « هو يوم اتّفق فيه ثلاثة اعياد :
عيد المسلمين و عيد اليهود و عيد النّصارى .
مجموع آياتى كه در بارهء « حج » آورده شده بيست و سه آيه است .