منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٢٥ - پيدا كردن حال حد و رسم

و اين را [١] عرض عام خوانند [٢].

پس هر لفظى‌ [٣] كلّى: يا جنس بود، چون حيوان. يا نوع بود [٤]، چون:

مردم- از حيوان.- يا فصل بود، چون ناطق: يا خاصه بود [٥]، چون ضاحك.

- يا عرض عام بود، چنانكه جنبنده- و سپيد- و سياه‌ [٦].

پيدا كردن حال حد و رسم‌

غرض اندر [٧] حدّ شناختن حقيقت ذات چيز است، و جدائى خود بتبع‌ [٨] آيد.

و غرض اندر رسم‌ [٩] نشان دادن است بچيز [١٠]،- هر چند- كه ذات وى بحقيقت شناخته نيايد. و خود نشان‌ [١١] دادن، جدا كردن را بود. پس‌

[١] - بى: را- ل،- بى: و اين را- ك،- و او را- د.

[٢] - گويند- كب.

[٣] - لفظ- كب- د.

[٤] - يا نوع نوع- آ.

[٥] - بى: بود- د.

[٦] - بود چون الخ- كب،- بود چنانكه چندن الخ- د- ه،- بجاى «سپيد و سياه» «سپيدى و سياهى»- ه،- چنانكه خنده و سپيدى و سياهى- آ.

[٧] - از- ل- ن.

[٨] - مع آيد- آ.

[٩] - عرض اندر اسم- ق.

[١٠] - بچيزى- ل.

[١١] - نشانى- ه- ط.