منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٢٧ - پيدا كردن حال حد و رسم

هيچ فائده نبود.

و [١] اما آن‌ [٢] چهار معنى خطا، كه ازين معنى‌ [٣] شكافند:

يكى آنست- كه: چيز [٤] را هم بخود شناسانند [٥]، چنان كه اندر زمان، گويند- كه: زمان‌ [٦] مدّت جنبش است؛ و مدّت- و زمان يك چيز بود. و آن كس را كه حدّ زمان مشكل بود، هم او را حدّ مدّت مشكل بود؛ و پرسيدن وى- كه زمان چيست؟ پرسيدن وى‌ [١١] بود، كه مدّت چيست؟

و ديگر آنست كه چيزى را بچيزى شناسانند- كه‌ [١٢]: آن چيز هم چون وى بود، بپوشيدگى،- و پيدائى؛ چنانكه: گويند- كه‌ [١٣]: سياهى آن گونه است- كه‌ [١٤] ضدّ سپيدى‌ [١٥] است. و اين اولاتر نيست- از

[١] - بى: و- آ- ه- ط،- بى: و الا هيچ فايده نبود- ن،- و الا هيچ فايده نبود اندر تعرّف تو مر آن را و- (بى: و- خ ه)- د- خ ه.

[٢] - از- ك- آ.

[٣] - بى از- ه- ط،- كه اين- آ.

[٤] - كه چيزى- م- ك،- كه هم چيزى- ل؛

[٥] - شناساند- آ.

[٦] - بى‌زمان- م- ك.

[١١] - بى: وى- د.

[١٢] - چيز را- الخ- ل،- چيزى را بچيزى شناسند- م- ك،- چيزى را بچيزى شناسند كه- خ ك،- چيزى بر آن چيزى شناساند كه- آ.

[١٣] - بى: كه- ل.

[١٤] - است و- م- ك.

[١٥] - سپيد- آ.