تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٥٥ - فلسفه استبداد
[١٢٤] فرعون سرانجام به سلاح ترور دست برد. همان سلاحى كه همه ديكتاتورها به آن دست مىبرند باشد كه حيات ننگين خويش را روزى چند ادامه دهند. فرعون خطاب به جادوگران گفت
لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلافٍ- دستها و پاهايتان را به خلاف يكديگر خواهم بريد.» يعنى پاى راست و دست چپ يا دست راست و پاى چپ.
ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ- و همگيتان را بر دار خواهم كرد.» و اين گونهاى است از اعدام و مرگ فرد اعدام شده با رفتن خونش از دست/ ٤١٢ و پاى قطع شده. يا اعدام به آويختن يا بر صليب كشيدن به گونهاى كه همه مردم مردنش را به چشم بنگرند.
[١٢٥] قالُوا إِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ- گفتند كه ما به نزد پروردگارمان باز مىگرديم.» [١٢٦] وَ ما تَنْقِمُ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِآياتِ رَبِّنا لَمَّا جاءَتْنا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَ تَوَفَّنا مُسْلِمِينَ- خشم بر ما نمىگيرى جز آن كه چون نشانههاى پروردگارمان بر ما آشكار شد به آنها ايمان آورديم. اى پروردگار ما! بر ما شكيبايى ببار و ما را مسلمان بميران.» بدين گونه جادوگرانى كه از كار خود توبه كرده بودند با مكر و كيد فرعون مواجه شدند. از يك جهت مىگفتند: اين خشمى كه بر ما گرفتهاى تنها به اين سبب است كه ما آزادى و استقلال خود به دست آوردهايم و بدون اجازه توبه حق گرويدهايم. از ديگر روى به درگاه خدا تضرع كردند كه آنان را صبر عنايت كند و استقامت دهد تا زمان مرگ. تا بتوانند در برابر آزار و شكنجه فرعون مقاومت كنند. بدين گونه خدا حجت خود بر ديگر فرعونيان كه هم چنان از خشم فرعون در جهالت خويش مانده بودند تمام كرد كه اين ساحران نيز از خشم فرعون در امان نبودند ولى شكيبايى ورزيدند و بر پروردگارشان توكّل كردند و همين است حكم همه اطرافيان و مقربان مستكبرين در طول تاريخ كه بايد هم چنان كه جادوگران توبه كردند آنان نيز توبه كنند، و نيز حكمى است درباره همه مردم كه بدانند ايمان