تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٧٨ - سوره الأنعام(٦) آيات ٥٩ تا ٦٢

كسى به ديگرى ستم مى‌كند؟ اين امر نيازمند به داورى است و خداست كه مى‌تواند داورى كند كه چه كسى مورد ستم واقع شده و چه كسى مرتكب ستم شده است.

[٥٨] بنا بر اين كيفر در اختيار خداست. اوست كه حكم را مى‌داند و بهترين كسى است كه داورى مى‌كند، در حالى كه رسول انسان است كه اگر از سوى خدا رسول نمى‌شد و كيفرهايى را در اختيار داشت كه با آن دشمنان را تهديد كند، آن را در كوبيدن دشمنان به كار مى‌بست. حال كه او چنين نمى‌كند دليل اين است كه پيامبرى است در پيوند با خدا و جز با اجازه خدا نه كارى مى‌كند نه سخنى بر زبان مى‌آورد و بلكه مى‌توان گفت بدون خدا هيچ اختيارى ندارد.

قُلْ لَوْ أَنَّ عِنْدِي ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ لَقُضِيَ الْأَمْرُ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِالظَّالِمِينَ‌ بگو: اگر آنچه بدين شتاب مى‌طلبيد به دست من بود، ميان من و شما كار به پايان مى‌رسيد، زيرا خدا به ستمكاران داناتر است.» يعنى اوست كه در ميان بندگانش داورى مى‌كند و كسانى را كه از حدود قانون تجاوز مى‌كنند كيفر مى‌دهد، نه من.

/ ٨٤

[سوره الأنعام (٦): آيات ٥٩ تا ٦٢]

وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلاَّ هُوَ وَ يَعْلَمُ ما فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلاَّ يَعْلَمُها وَ لا حَبَّةٍ فِي ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلاَّ فِي كِتابٍ مُبِينٍ (٥٩) وَ هُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ وَ يَعْلَمُ ما جَرَحْتُمْ بِالنَّهارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضى‌ أَجَلٌ مُسَمًّى ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (٦٠) وَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِهِ وَ يُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا وَ هُمْ لا يُفَرِّطُونَ (٦١) ثُمَّ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ أَلا لَهُ الْحُكْمُ وَ هُوَ أَسْرَعُ الْحاسِبِينَ (٦٢)