تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٤٥ - دوست و ياور صالحان كيست؟

إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتابَ وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ‌- ياور من اللَّه است كه اين كتاب نازل كرده و او دوست شايستگان است.» او كتاب نازل كرده، پس هر كس به آن عمل كند و صالح باشد و شايسته به دوستى او، توفيق يابد و به هدايت و رهبرى او سرفراز شود و از يارى‌اش بهره جويد.

[١٩٧] اما جز خدا كسى را ياراى آن نيست كه كسى را يارى كنند. اينان حتى نمى‌توانند كه خود را از بلا برهانند. همه و همه نيازمند يارى اللّه‌اند.

وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ‌- آنان كه به جاى اللَّه به خدايى مى‌خوانيد.» و بدون اجازت او ...

/ ٥٢١ لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَ لا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ‌- نه شما را مى‌توانند يارى كنند و نه خود را.» اما آن كسى كه خدا فرمان متابعتش داده، چون رسولان و امامان (ع) مسلما پيروان خود را كه مردمانى شايسته‌اند يارى مى‌كنند. آرى، اينان بشر را يارى مى‌كنند كه در برابر شرور نفس خويش مقاومت كند و پيروز گردد.

[١٩٨] بتان و طاغوتان نه فقط نمى‌توانند كسى را يارى كنند، حتى خود نيز راه به جايى نمى‌برند، زيرا دلهايشان بسته و نفوسشان فاسد است.

وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‌ لا يَسْمَعُوا وَ تَراهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ وَ هُمْ لا يُبْصِرُونَ‌- و اگر آنها را به راه هدايت بخوانى نمى‌شنوند و مى‌بينى كه به تو مى‌نگرند ولى گويى نمى‌بينند.» وسايل و آلات ادراكشان فلج شده، حتى ديدنشان به قصد ادراك نيست بلكه تنها هدف همان ديدن است و بس. طاغيان و مستكبران را هيچ هدفى در ما وراء زندگانى مادى نيست. آنها همين چند روزه حيات فانى را ارج مى‌نهند و نهايت خواستها و نگرشهاى خود مى‌دانند. از اين رو است كه نه نگاهشان به قصد ديدن حقايق است و نه شنيدنشان به قصد شنيدن حقايق، و گفتيم كه طغيان علت مستقيم كفر است و اينان به حضيض طغيان رسيده‌اند، پس چگونه مى‌توانند هدايت شوند.