تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥٦ - جامه پرهيزگارى

است.» مراد از هر جامه‌اى، جامه‌هايى است كه بدن را مى‌پوشاند، هر چند به آن جامه‌ها نيز بايد توجه داشت.

ذلِكَ مِنْ آياتِ اللَّهِ‌- اين يكى از آيات خداست.» يعنى اين حجت از حجتهاى خداست. و آيه دليل بر عظمت خدا و اين حقيقتى است كه انسان بايد آن را فرا گيرد.

لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ‌- باشد كه پند گيرند.» نياز بدن به لباس، آن قدرها نياز به تفكّر و تعمق ندارد كه نياز روح به جامه تقوى.

/ ٢٩٦ [٢٧] بار ديگر خداوند بشر را متوجه مى‌كند كه فرزندان آدم هستند و آدم را شيطان فريفته است و از بهشت بيرون كرده و بر آنهاست كه از فتنه شيطان حذر كنند.

يا بَنِي آدَمَ لا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطانُ كَما أَخْرَجَ أَبَوَيْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ- اى فرزندان آدم! شيطان شما را نفريبد، هم چنان كه پدر و مادرتان را از بهشت اخراج كرد.» شيطان همان گونه كه جامه از تن پدر و مادر ما بيرون كرد، مى‌خواهد جامه تقوى را از ما بستاند.

يَنْزِعُ عَنْهُما لِباسَهُما لِيُرِيَهُما سَوْآتِهِما- لباس از تنشان كند تا شرمگاهشان را به ايشان بنمايد.» انسان هر گاه فريب بخورد و به يكى از نقاط ضعف يا نقاط منفى وجود خود پى ببرد خود نخستين كسى است كه خويشتن را زير ضربات سرزنش مى‌گيرد. ولى شيطان بر ضد بشر وسيله‌اى به كار مى‌برد كه به نقاط ضعف خود پى نبرد و آن سلاح مكر و خدعه است. اگر انسان به سلاح بيدارى و پرهيز مسلح باشد مى‌تواند در برابر كيد شيطان مقاومت ورزد.

إِنَّهُ يَراكُمْ هُوَ وَ قَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لا تَرَوْنَهُمْ‌- او و قبيله‌اش از جايى كه‌