تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٣١ - سوره الأنعام(٦) آيات ١٠٠ تا ١٠٣

خوشه‌هايى سر فرو هشته.» تا تو بتوانى به آسانى از ميوه‌هاى آن بچينى و از زيباييهاى آن بهره‌مند شوى و از ديگر فوايد آنها برخوردار گردى.

وَ جَنَّاتٍ مِنْ أَعْنابٍ وَ الزَّيْتُونَ وَ الرُّمَّانَ مُشْتَبِهاً وَ غَيْرَ مُتَشابِهٍ‌- و نيز بستانهايى از تاكها و زيتون و انار همانند و غير همانند.» لحظه تولد زندگى لحظه‌اى خوش و پر شكوه. از اين لحظه هر كس به سادگى معنى زندگى را در مى‌يابد و بر حكمت و نظام آن آشنا مى‌شود و هم از مطالعه عجايب آن به علم و قدرت خدا آگاه مى‌شود. از اين رو خداوند از ما خواسته است كه اين لحظه را مورد توجه و نظر قرار دهيم.

انْظُرُوا إِلى‌ ثَمَرِهِ إِذا أَثْمَرَ وَ يَنْعِهِ‌- به ميوه‌هايش آن گاه كه پديد مى‌آيند و آن گاه كه مى‌رسند بنگريد.» اما درك اين حقايق و عبرت گرفتن از اين اسرار و عجايب آن نيازمند به ايمان است زيرا بدون ايمان نظر بشر منحصر و محدود به عين ماديات مى‌شود و از آنچه وراى آن است ديده فرو مى‌بندد.

إِنَّ فِي ذلِكُمْ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ‌ در آنها عبرتهاست براى آنان كه ايمان مى‌آورند.» حضرت امير المؤمنين على عليه السلام كه الگوى واقعى و راستين يك انسان مؤمن است مى‌گويد

من به هيچ چيز نمى‌نگرم جز آن كه خدا را پيش از آن و بعد از آن و با آن مى‌بينم.

/ ١٤٦

[سوره الأنعام (٦): آيات ١٠٠ تا ١٠٣]

وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ الْجِنَّ وَ خَلَقَهُمْ وَ خَرَقُوا لَهُ بَنِينَ وَ بَناتٍ بِغَيْرِ عِلْمٍ سُبْحانَهُ وَ تَعالى‌ عَمَّا يَصِفُونَ (١٠٠) بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَنَّى يَكُونُ لَهُ وَلَدٌ وَ لَمْ تَكُنْ لَهُ صاحِبَةٌ وَ خَلَقَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ (١٠١) ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ خالِقُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ فَاعْبُدُوهُ وَ هُوَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَكِيلٌ (١٠٢) لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصارَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ (١٠٣)