تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١١٢ - پيروزى ابراهيم

تنها نبودند، جمعى بودند از پدران و فرزندان و برادران كه خداوند همه را برگزيد و اين گزيدنها به مقتضاى علم خدا به صلاحيت آنها در امر رسالت بود.

اينان كه پرچمداران توحيد بودند به فرمان و به رهنمود خداوندى همه بر صراط مستقيم بودند، در سطح يك توحيد خالص و بى‌هيچ شايبه شرك بود، زيرا اگر در آنها شايبه شرك بود اعمالشان ناچيز و نابود مى‌گرديد.

شرح آيات

پيروزى ابراهيم‌

[٨٤] سرانجام كارزار ابراهيم و قومش كه در بحث با او مغلوب شده بودند، چه شد؟/ ١٢٤ سرانجام ابراهيم پيروز شد زيرا خداوند او را به فرزندان و فرزندزادگان يارى نمود.

وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ كُلًّا هَدَيْنا و به او اسحاق و يعقوب را بخشيديم و همه را هدايت كرديم.» اسحاق و يعقوب، بنى اسراييل آن ملت مؤمن و شكيبا را به وجود آوردند.

وَ نُوحاً هَدَيْنا مِنْ قَبْلُ‌ و نوح را پيش از اين هدايت كرده بوديم.» پس هدايت كردن ابراهيم چيز تازه‌اى نبود، سنت دير پا بود.

وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ وَ أَيُّوبَ وَ يُوسُفَ وَ مُوسى‌ وَ هارُونَ‌ و از فرزندان ابراهيم داود و سليمان و ايّوب و يوسف و موسى و هارون را هدايت كرديم.» نامهايى كه در تاريخ بشريت به ارزشهايى والا تبديل شده‌اند. نقطه آغازين در ميان آنها هدايت به سوى خدا بود و هدايت خود، به نوبه خود، نتيجه نيكوكاريهاى آنها بود.

وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ‌ و نيكوكاران را اينگونه جزا دهيم.» ما نيز همانند آنان اگر اعمال نيكو انجام دهيم به اذن خداوند در تاريخ بشر مظهر ارزشهاى نيك خواهيم شد.