او مؤخر از آندوى ديگر است احتمال دهيم كه تأليف كتاب در حال حيات او بوده در مورد دو نفر اول يعنى فصيحى نحوى و سنائى اين احتمال بغايت ضعيف است. [١]
ياحقى و ناصح كه اخيرا بهترين چاپ روض الجنان را عرضه كردند ، با قراين موجود در نسخه ها درصدد به دست آوردن تاريخ تأليف اين اثر برآمدند . روش ابتكارى آنان قابل توجه است. اين شيوه مبتنى بر نكات موجود در متن است و متمايز از روش قزوينى كه متّكى به قراين خارجى است مى باشد. اين شيوه را خود آنان اينگونه گزارش داده اند:
تاريخ اين تفسير را از تصفّح نسخه ها مى توان به دست آورد . نكته هايى كه مى توان از آنها استفاده كرد : يكى از دستنويسهاى معتبر و بسيار كهنى كه به دليل قدمت و ديگر ملاكهاى نسخه شناسى در مجلّدات ۱۱ و ۱۲ به عنوان اساس مورد استفاده قرار گرفته است ، نسخه نفيسى است متعلّق به كتابخانه شخصى مرحوم ميرجلال الدين محدّث ارموى مورّخ ۵۷۹ كه پس از نسخه هاى (آت و آك) يعنى نسخه هاى اساس مجلّدات ۱۶ و ۱۷ و ۲۰ قديمترين دستنويسهايى است كه در اختيار ماست . مجلّد يازدهم اين نسخه با اين خطبه مهم پايان مى پذيرد :
«تمّت المجلد الحادية عشر ، و يتلوه فى الثانية عشر سورة النحل . و وقع الفراغ منه فى العاشر من صفر سنة ثلاث و ثلاثين و خمس مائة ، واللّه المستعان على اتمامه و هو المتفضّل باحسانه و فرغ منه فى يوم الخامس الثانى من صفر سنة تسع و سبعين و خمس مائة . و هذا خط احقر عباد اللّه ، الحسين بن محمد بن الحسن بن ابراهيم بن محمد بن متكا العمّار ، حامدا للّه و شاكرا لنعمه و مصلّيا على نبيّه محمد وآله .»
آنچه از اين خطبه برمى آيد، اين است كه اين مجلّد كه استنساخ آن در روز پنجشنبه دوم صفر سال ۵۷۹ پايان يافته از روى نسخه اى نوشته شده كه كتابت آن ، روز دهم صفر سال ۵۳۳ هجرى تمام شده بوده است . تاريخ ۵۳۳