طور كه نوشته اند مجلدات ديگرى هم دارد . در اينجا فقط جلد اول اين كتاب معرفى مى شود.
بررسى دقيق اين كتاب محتاج نشر مجموعه اى در حدود خود كتاب است ، و به همين سبب از كنار اين كتاب به آرامى مى گذريم . باشد كه خوانندگان اين يادداشت خود اين كتاب را به مطالعه بگيرند و بيشتر و بهتر با شيوه بعضى از اين فراهم آورده ها آشنا شوند.
و اما جلد دوم اين كتاب (كه همين معرفى كوتاه را برايش مى نويسيم) مجموعه احاديث تفسير ابوالفتوح است و مى گذريم از اشتباهاتى كه در نقل آنها شده است.
در ص۸۴ كتاب چنين آمده است : «فوايد لغوى تفسير ابوالفتوح.. . نويسنده در جمع آورى لغات فارسى ابوالفتوح به سه فرهنگ برهان قاطع و بهار عجم و غياث اللغات مراجعه و كليه لغات تفسير شيخ را در سه كتاب لغت مزبور تفحص نمود و چون بدان معنى كه شيخ آورده و استعمال كرده در آنها ديده نشد ، لذا جزو لغات نادره تفسير شيخ به حساب آورد .»
آيا ديدن سه فرهنگ براى پيدا كردن اين واژه ها كافى است؟ و آيا واژه هاى آتش زنه ، آشكاره ، بارانيدن ، بالا ، بسپاردن ، چاره گر ، خوار نادر مى باشد و در سه كتاب لغت مزبور نيامده است؟
كتاب داراى اشتباهات مكرر چاپى است و با آنكه غلط نامه دارد بالغ بر ۸۰ مورد ديگر اشتباه ديده شد و جملات كتاب غالبا مغشوش و نارساست از قبيل : «اين اثر ناچيز را كه حقا حاصل حضانت و تربيت روحانى و معنوى پدر ارجمندم كه ساليان دراز است تا روى در نقاب خاك كشده است تقديم مى دارم» كه گويا چنين مى خواسته اند: اين اثر ناچيز را كه حقا حاصل حضانت و تربيت روحانى و معنوى پدر ارجمندم [مى باشد] كه ساليان دراز است تا روى در نقاب خاك كشيده است [به او ]تقديم مى دارم. [١]