توصيف آنها خوددارى شده است و برخى منابع هم به دليل اندكى اطلاعات، توصيف آها هم كوتاه است . امّا برخى آثار دهها صفحه مطلب دارد و حاوى نكات متنوّع و گاه بديعى است كه بخش توصيفى آنها هم طولانى است.
قابل توجه اينكه برخى آثار چاپهاى مختلف دارند و بعضى چاپهاى آن مستحكم تر است ولى ما به دليل اينكه به چاپها توجّهى نداشته و فقط به گزارش آنها درباره ابوالفتوح پرداخته ايم، چاپها را گزارش نكرده ايم يا در صدد انتخاب چاپ بهتر برنيامده ايم. توصيفها هم به روش برجسته سازى و صرفا در چارچوب زندگينامه و آثار ابوالفتوح است و نكات مربوط به او را برجسته ساخته و گزارش كرده ايم.
با اينكه در اين مجموعه ، كتاب و مقاله را تفكيك كرده ايم، اما بين آثار مستقل و متضمن تمايز قائل نشده ايم. و همه آثارى كه داراى مطلبى درباره ايشان بوده به ترتيب تاريخ تأليف يا چاپ معرفى كرده ايم. البته مقالات نظم تاريخى ندارند و بر اساس الفباى نام پديدآورنده مرتب شده اند.
تحليلها، گزارشها و پژوهشهاى درباره يك شخصيت ممكن است سير صعودى يا نزولى داشته باشد . آثار درباره شخصيتهايى كه در طول قرون متمادى افزايش يافته يا ركود و كاهش داشته است، از نگاههاى مختلف و با روشهاى علمى قابل مطالعه است . ابوالفتوح جزء شخصيتهايى است كه آثار درباره او در طىّ نه قرن افزايش كمّى داشته است . وظيفه كتابشناس اين است كه اين آثار را به ترتيب تاريخى تنظيم كند و اطلاعات لازم را گردآورى نمايد . پس از آن ، وظيفه پژوهشگران است كه اين سير تاريخى را با روشهاى علمى و بر اساس ضوابط مقبول تحليل نمايند . و علل افزايش حجم و ازدياد انواع آثار را كشف كنند و نتايج اين افزايش را به دست آورند . به هرحال، اين فصل ، منابع را به ترتيب تاريخى عرضه مى كند تا محقّقان ، فرضيه هاى مختلف مربوط به سير افزايش مطالب درباره ابوالفتوح را به راحتى مطالعه كنند .
كسانى كه معاصر ابوالفتوح بودند ، گزارش و تحليل آنها درباره ابوالفتوح از ۲۰۰ كلمه تجاوز نمى كند . دو تن يعنى منتجب الدين و ابن شهرآشوب كه نويسنده و محقّق و نيز معاصر ابوالفتوح بودند ، گزارش و تحليل آنها بسيار كم حجم است . ولى