مأخذ شناسي ابوالفتوح رازي
(١)
١٣ ص
(٢)
١٩ ص
(٣)
٣١ ص
(٤)
٣٣ ص
(٥)
٣٥ ص
(٦)
٣٦ ص
(٧)
٤٧ ص
(٨)
١٠٩ ص
(٩)
١١٠ ص
(١٠)
١١٥ ص
(١١)
١١٩ ص
(١٢)
١٢١ ص
(١٣)
١٢٥ ص
(١٤)
١٢٥ ص
(١٥)
١٢٧ ص
(١٦)
١٣٠ ص
(١٧)
١٣٣ ص
(١٨)
١٣٣ ص
(١٩)
١٣٣ ص
(٢٠)
١٣٥ ص
(٢١)
١٤٣ ص
(٢٢)
١٤٨ ص
(٢٣)
١٥٢ ص
(٢٤)
١٥٤ ص
(٢٥)
١٥٨ ص
(٢٦)
١٥٩ ص
(٢٧)
١٦٠ ص
(٢٨)
١٦١ ص
(٢٩)
١٦٤ ص
(٣٠)
١٦٤ ص
(٣١)
١٦٥ ص
(٣٢)
١٦٥ ص
(٣٣)
١٦٧ ص
(٣٤)
١٦٨ ص
(٣٥)
١٦٨ ص
(٣٦)
١٧٤ ص
(٣٧)
١٧٦ ص
(٣٨)
١٧٧ ص
(٣٩)
١٧٨ ص
(٤٠)
١٧٨ ص
(٤١)
١٨٠ ص
(٤٢)
١٨٤ ص
(٤٣)
١٨٦ ص
(٤٤)
١٨٦ ص
(٤٥)
١٩٥ ص
(٤٦)
١٩٦ ص
(٤٧)
٢٠٠ ص
(٤٨)
٢٠٢ ص
(٤٩)
٢٠٣ ص
(٥٠)
٢٠٧ ص
(٥١)
٢٠٧ ص
(٥٢)
٢٠٧ ص
(٥٣)
٢٠٨ ص
(٥٤)
٢٠٩ ص
(٥٥)
٢٠٩ ص
(٥٦)
٢١٣ ص
(٥٧)
٢١٩ ص
(٥٨)
٢٢٠ ص
(٥٩)
٢٢١ ص
(٦٠)
٢٢٢ ص
(٦١)
٢٢٤ ص
(٦٢)
٢٢٥ ص
(٦٣)
٢٢٦ ص
(٦٤)
٢٢٧ ص
(٦٥)
٢٢٧ ص
(٦٦)
٢٢٨ ص
(٦٧)
٢٢٩ ص
(٦٨)
٢٢٩ ص
(٦٩)
٢٣١ ص
(٧٠)
٢٣٢ ص
(٧١)
٢٣٤ ص
(٧٢)
٢٣٩ ص
(٧٣)
٢٤٠ ص
(٧٤)
٢٤٢ ص
(٧٥)
٢٤٢ ص
(٧٦)
٢٤٨ ص
(٧٧)
٢٤٩ ص
(٧٨)
٢٥٠ ص
(٧٩)
٢٥٠ ص
(٨٠)
٢٥١ ص
(٨١)
٢٥٣ ص
(٨٢)
٢٥٥ ص
(٨٣)
٢٦٥ ص
(٨٤)
٢٦٥ ص
(٨٥)
٢٦٦ ص
(٨٦)
٢٦٦ ص
(٨٧)
٢٦٨ ص
(٨٨)
٢٦٩ ص
(٨٩)
٢٧٠ ص
(٩٠)
٢٧٣ ص
(٩١)
٢٧٤ ص
(٩٢)
٢٧٦ ص
(٩٣)
٢٧٨ ص
(٩٤)
٢٧٨ ص
(٩٥)
٢٧٨ ص
(٩٦)
٢٨٢ ص
(٩٧)
٢٨٣ ص
(٩٨)
٢٨٤ ص
(٩٩)
٢٨٦ ص
(١٠٠)
٢٨٦ ص
(١٠١)
٢٨٦ ص
(١٠٢)
٢٨٦ ص
(١٠٣)
٢٨٧ ص
(١٠٤)
٢٨٧ ص
(١٠٥)
٢٨٨ ص
(١٠٦)
٢٨٨ ص
(١٠٧)
٢٨٨ ص
(١٠٨)
٢٨٨ ص
(١٠٩)
٢٨٩ ص
(١١٠)
٢٨٩ ص
(١١١)
٢٨٩ ص
(١١٢)
٢٨٩ ص
(١١٣)
٢٨٩ ص
(١١٤)
٢٩٠ ص
(١١٥)
٢٩٠ ص
(١١٦)
٢٩٠ ص
(١١٧)
٢٩٠ ص
(١١٨)
٢٩٠ ص
(١١٩)
٢٩١ ص
(١٢٠)
٢٩١ ص
(١٢١)
٢٩١ ص
(١٢٢)
٢٩٢ ص
(١٢٣)
٢٩٢ ص
(١٢٤)
٢٩٢ ص
(١٢٥)
٢٩٢ ص
(١٢٦)
٢٩٢ ص
(١٢٧)
٢٩٢ ص
(١٢٨)
٢٩٣ ص
(١٢٩)
٢٩٣ ص
 
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص

مأخذ شناسي ابوالفتوح رازي - نوری، محمد - الصفحة ١٥٠

مطاوى اين مجالس پرنور شطرى از روايات و لطايف نكات و اشارات او مسطور است و او را تفسيرى عربى است كه در خطبه تفسير فارسى به آن اشاره نموده اما تا اين غاية بنظر مطالعه فقير نرسيده است .
داورى و تحليل برخى مثل مرحوم طباطبايى، نخستين ناظر بر تصحيح و چاپ روض الجنان درباره نكات مجالس المؤمنين اينگونه است :
قاضى نوراللّه شوشترى در مجالس المؤمنين بعد از شرحى وافى از محامد صفات ابوالفتوح گويد مأثر فضل و مساعى جميله شيخ را در تفسير كتاب كريم و ابطال تأويلات سقيم مخالفان اثيم همه كس مى داند و از تفسير فارسى او معلوم مى شود كه معاصر محمود بن عمر خوارزمى معروف به زمخشرى صاحب كشاف بوده از اين قرار علماء مائه سادسه هجرى مى باشد چه وفات زمخشرى در سال پانصد و سى و هشت است و بعضى اشعار زمخشرى به نظر شيخ ابوالفتوح رسيده امّا كشاف را نديده و تفسير شيخ معظم فارسى است و در وثاقت تحرير و لطف تقرير و دقت نظر بى نظير . و امام فخر الدين رازى اساس تفسير كبير خود را از آنجا اقتباس نموده و براى آنكه نسبت انتحال و سرقت به وى ندهند بعضى تشكيكات بر آن افزوده و شيخ ابوالفتوح تفسيرى عربى نيز دارد كه در خطبه تفسير فارسى به آن اشاره كرده اما تاكنون فقير به مطالعت آن فائز نگشته ام. [١]
مرحوم طباطبايى اشكالات مجالس را استخراج كرده و به بررسى آنها پرداخته است :
مخفى نماناد كه صاحب مجالس المؤمنين را در ترجمه حال مزبور دوفقره مختصر اشتباهى دست داده است : يكى آن كه مستبعد شمرده كه تفسير فارسى صاحب ترجمه بيست مجلّد باشد و توهّم كرده كه اكثر مجلدات آن بيست جلد شايد از تفسير عربى او بوده است ، و حال آن كه شيخ منتجب الدين رازى كه از تلامذه بلاواسطه مؤلّف [بوده] و عين عبارت او سابقا نقل شد در كتاب فهرست واضحا تصريح كرده كه «تفسير او موسوم به روض الجنان [و روح الجنان] فى تفسير القرآن بيست مجلد است و او آن تفسير را نزد مؤلّف آن خوانده است .» و اگر چه او ذكر نكرده كه اين تفسير