روض الجنان و روح الجنان فى تفسير القرآن ، به كوشش و تصحيح محمدجعفر ياحقى و محمدمهدى ناصح، مشهد ، بنياد پژوهشهاى اسلامى ، ۱۳۶۵ ، چاپ دوم : ۱۳۷۱ .
آقايان ناصح و ياحقى بر اساس تجربه هاى پيشين ، به تصحيح روض الجنان اقدام كردند . در ابتداى اين اثر، به تفصيل مطالبى درباره ابوالفتوح و آثارش آورده اند. گزيده اى از اين مطالب عرضه مى شود تا ديدگاههاى اين دو پژوهشگر روشن گردد.
پيشگفتار با گزارش از سير تصحيح اين اثر توسط ناصح و ياحقى آغاز مى شود ؛ضمنا به ضرورتهايى كه آنها را به نگارش اين اثر تحريك كرده ، اشاره كرده اند و موانع كار و مساعدتها را هم گزارش كرده اند. در ادامه بخشى با عنوان سپاسنامه آورده و از همه مراكز و كسانى كه در انجام اين طرح كمك كرده اند، نام برده اند و از آنها تشكر كرده اند. پس از اين دو بخش ، مقدمه آغاز مى شود . مقدمه با بررسى جايگاه روض الجنان در تاريخ ادبيات و فرهنگ فارسى آغاز مى شود . در ادامه به اعتبار اينكه نوشته محمد قزوينى درباره ابوالفتوح كاملتر است ، به نقل اين نوشته كه قبلاً با عنوان خاتمة الطّبع در چاپ اول درج شده بوده پرداخته اند. [١]
پس از نوشته محمد قزوينى ، شرح احوال ابوالفتوح به قلم ناصح و ياحقى آمده است . اينان ابتدا با نقادى منابع قديم يعنى منتجب الدين و ابن شهرآشوب درباره ابوالفتوح آغاز مى كنند . كتابهاى الفهرست و معالم العلماء را حاوى اطلاعات مهم نمى دانند ولى معاصرت و قدمت آنها را معتبر و مهمّ ساخته است . آن گاه به منابع درباره به ترتيب تاريخى بررسى و نقادى مى كنند تا به اين دوره مى رسند . ضعفها و قوتهاى همه منابع را ياد آور شده اند. [٢]
بخش بعدى با عنوان «تعيين عصر مؤلّف و تاريخ تقريبى تأليف تفسير حاضر»، بررسى تاريخ اين تفسير است . در اين مبحث به رابطه روض الجنان با ديگر تفاسير پرداخته شده است . اين دو پژوهشگر ، در ادامه به بررسى سال وفات ابوالفتوح