سنه (۵۸۸ ق) وفات يافت ، قبر ابوالفتوح در شهر رى در صحن امام زاده حمزه فرزند موسى بن جعفر در جوار حضرت عبدالعظيم حسنى(ع) است.
ابوالفتوح رازى از شيخ ابوعلى طوسى و شيخ ابوالوفاء عبدالجبار رازى از شيخ طوسى و از والد خود از پدرش از شيخ و سيد(رض) و غيرهم از استادهاى خود روايت نقل مى كند.
مباحث درباره ابوالفتوح در اصل اين كتاب آمده است . مشخّصات و آدرس آن اينگونه است :
الكنى و الألقاب. صيدا ، مطبعة العرفان ، بى تا ، ص۱۳۰ . نجف، مطبعة حيدرية، ۱۹۶۹م. ج۱، ص۱۳۵. ص۳۳، چاپ ۱۳۴۹.
هدية الاحباب. تهران ، چاپ سنگى ، ص۳۳ . تهران، نشر امير كبير، ص۳۹ـ۴۰.
اثر مهم ديگر شيخ عباس قمى، هدية الاحباب است كه مجموعه اى از زندگينامه هاى دانشمندان شيعى است.
بخشى از اين اثر درباره ابوالفتوح است. از نظر اطلاعات زندگينامه اى تفاوت چندانى با الكنى والالقاب ندارد و اكثر جملات آن دو مشابه است . شيخ عباس قمى يك مطلب را در چند كتابش عينا تكرار كرده است، بدون اينكه چيزى بر آن بيفزايد يا نكاتى جديد بياورد . براى اثبات اين شباهت، عين نوشته هدية الاحباب نقل مى شود:
ابوالفتوح رازى حسين بن على بن محمد بن احمد الخزاعى الشيخ الإمام السعيد قدوة المفسّرين ترجمان كلام اللّه المجيد صاحب روض الجنان فى تفسير القرآن الّذى هو حاز لكل ما تشتهيه الانفس و تلذ الاعين ينتفع منه الفقيه والمفسّر والمورّخ والواعظ و غيرهم و كان رحمه اللّه من اجلّ بيوتات العلم و ينتهى نسبه الشريف إلى عبداللّه بن بديل بن ورقاء الخزاعى و جده محمد بن احمد و جدّ جدّه احمد و عم والده عبدالرحمن المشهور بالمفيد الثانى و ابنه محمد بن الحسين و ابن اخته احمد بن محمد كلهم علماء فضلاء .
ولا اعلم تاريخ وفاته إلاّ انّه من مشايخ ابن شهرآشوب المتوفى سنة ۵۸۸ ق و قبره رحمه اللّه بالرى فى صحن حمزة بن موسى(ع) فى جوار عبدالعظيم الحسنى(ره).