حلية المتقين به ضميمه حسنيه، قم: لوح محفوظ، چاپ دوم، ۱۳۸۱، ۵۲۰ص، وزيرى.
حلية المتقين همراه با مكالمات حسنيه، ترجمه استر آبادى، تهران، ۱۳۶۲.
حلية المتقين به ضميمه حسنيه، قم: بوستان دانش، چاپ اول، ۱۳۸۲، ۵۱۶ص، وزيرى.
حلية المتقين به ضميمه حسنيه، قم: موعود اسلام، چاپ اول، ۱۳۸۲، ۴۸۰ص، وزيرى.
حلية المتقين به ضميمه حسنيه، قم: جمال، چاپ اول، ۱۳۸۲، ۵۲۰ص، وزيرى.
حلية المتقين به ضميمه حسنيه، تهران: ارمغان طوبى، چاپ سوم، ۱۳۸۲، ۵۲۰ص، وزيرى.
حلية المتقين همراه با حسنيه، تهران: علميّه اسلاميّه، [بى تا]، به انضمام مجمع المعارف، ۲۳۴ + ۱۶۴ + ۶۳ص، وزيرى.
حلية المتقين به ضميمه حسنيه، [تهران]: على اكبر علمى، بى تا، ۳۳۳ + ۱۶۴ + ۶۰ص، وزيرى.
همچنين دست نوشته اى از خلاصه آن در كتابخانه آيت اللّه گلپايگانى در سه برگ با عنوان زبدة من كلام الحسنية هست كه هنوز چاپ نشده است. سرجان ملكم (۱۷۶۹ـ۱۸۳۳م) خلاصه انگليسى از آن را در The History of Persia منتشر كرد. همين خلاصه مجددا توسّط اسماعيل بن محمد على حيرت (۱۲۵۴ـ۱۳۱۶ق) منتشر شد. [١]
ترجمه: ملاّابراهيم بن ولى اللّه گرگين استرآبادى (زنده در ۹۵۸ق) به عنوان تنها مترجم فارسى حسنيّه شناخته شده است. مطابق گزارش آقا بزرگ تهرانى استر آبادى در سفر حجّ در ۹۵۸ ق در دمشق اين رساله را نزد برخى از بزرگان شيعه يافت و با خود به شهر خود بُرد و از برخى نخبگان، ترجمه آن را به فارسى خواست تا منفعت