و عذوبة التقرير و دقة النظر ، يقول العلامة النورى فى خاتمة مستدرك الوسائل (ج۳، ص۴۸۸) إنه لم يتحقق تاريخ وفاته إلاّ أن قبره الشريف فى صحن السيد حمزة بن موسى بن جعفر(ع) فى مزار السيدعبدالعظيم الحسنى رحمه اللّه ـ خارج بلدة طهران من ايران . [١]
ابن شهرآشوب در جاى ديگر نكاتى درباره عموى ابوالفتوح ، عبدالرحمن بن احمد دارد. [٢] نيز در جايى به تلمّذ خودش نزد ابوالفتوح براى كتاب روض الجنان اشاره مى كند. [٣]
چاپ ديگر اين كتاب داراى اين مشخّصات كتابشناختى است : معالم العلماء، تهران، نشر قزوين، ۱۳۵۳ و برخى اطلاعات درباره ابوالفتوح در صفحات ۱۲۷ و ۱۲۸ اين چاپ درج شده است.
المناقب، به كوشش دانش آشتيانى، قم، مطبعة العلمية، ج۱، ص۱۱، ـ۱۳؛ ج۴، ص۴۴۵.
مناقب كتاب مهم ديگرى است كه اطلاعات موجود در آن به همان دليل معاصرت و تلمّذ ابن شهرآشوب همچون مطالب معالم العلماء اهميت فراوان دارد ؛ زيرا اطلاعات اين كتاب هر چند اندك ، ولى راهگشا و مفيد است . در جايى اشاره مى كند كه ابوالفتوح محضر ابوعلى فرزند شيخ طوسى (زنده در ۵۱۱ ق) را احتمالاً در نجف اشرف درك كرده است. [٤]
نيز به شيخ ديگر ابوالفتوح يعنى شيخ مفيد عبدالجبار بن عبداللّه بن على مقرى رازى اشاره مى كند. [٥] همچنين از اجازه نامه روايت تفسير روض الجنان كه ابوالفتوح به ابن شهرآشوب اجازه داده است، ياد كرده است. [٦]