مأخذ شناسي ابوالفتوح رازي
(١)
١٣ ص
(٢)
١٩ ص
(٣)
٣١ ص
(٤)
٣٣ ص
(٥)
٣٥ ص
(٦)
٣٦ ص
(٧)
٤٧ ص
(٨)
١٠٩ ص
(٩)
١١٠ ص
(١٠)
١١٥ ص
(١١)
١١٩ ص
(١٢)
١٢١ ص
(١٣)
١٢٥ ص
(١٤)
١٢٥ ص
(١٥)
١٢٧ ص
(١٦)
١٣٠ ص
(١٧)
١٣٣ ص
(١٨)
١٣٣ ص
(١٩)
١٣٣ ص
(٢٠)
١٣٥ ص
(٢١)
١٤٣ ص
(٢٢)
١٤٨ ص
(٢٣)
١٥٢ ص
(٢٤)
١٥٤ ص
(٢٥)
١٥٨ ص
(٢٦)
١٥٩ ص
(٢٧)
١٦٠ ص
(٢٨)
١٦١ ص
(٢٩)
١٦٤ ص
(٣٠)
١٦٤ ص
(٣١)
١٦٥ ص
(٣٢)
١٦٥ ص
(٣٣)
١٦٧ ص
(٣٤)
١٦٨ ص
(٣٥)
١٦٨ ص
(٣٦)
١٧٤ ص
(٣٧)
١٧٦ ص
(٣٨)
١٧٧ ص
(٣٩)
١٧٨ ص
(٤٠)
١٧٨ ص
(٤١)
١٨٠ ص
(٤٢)
١٨٤ ص
(٤٣)
١٨٦ ص
(٤٤)
١٨٦ ص
(٤٥)
١٩٥ ص
(٤٦)
١٩٦ ص
(٤٧)
٢٠٠ ص
(٤٨)
٢٠٢ ص
(٤٩)
٢٠٣ ص
(٥٠)
٢٠٧ ص
(٥١)
٢٠٧ ص
(٥٢)
٢٠٧ ص
(٥٣)
٢٠٨ ص
(٥٤)
٢٠٩ ص
(٥٥)
٢٠٩ ص
(٥٦)
٢١٣ ص
(٥٧)
٢١٩ ص
(٥٨)
٢٢٠ ص
(٥٩)
٢٢١ ص
(٦٠)
٢٢٢ ص
(٦١)
٢٢٤ ص
(٦٢)
٢٢٥ ص
(٦٣)
٢٢٦ ص
(٦٤)
٢٢٧ ص
(٦٥)
٢٢٧ ص
(٦٦)
٢٢٨ ص
(٦٧)
٢٢٩ ص
(٦٨)
٢٢٩ ص
(٦٩)
٢٣١ ص
(٧٠)
٢٣٢ ص
(٧١)
٢٣٤ ص
(٧٢)
٢٣٩ ص
(٧٣)
٢٤٠ ص
(٧٤)
٢٤٢ ص
(٧٥)
٢٤٢ ص
(٧٦)
٢٤٨ ص
(٧٧)
٢٤٩ ص
(٧٨)
٢٥٠ ص
(٧٩)
٢٥٠ ص
(٨٠)
٢٥١ ص
(٨١)
٢٥٣ ص
(٨٢)
٢٥٥ ص
(٨٣)
٢٦٥ ص
(٨٤)
٢٦٥ ص
(٨٥)
٢٦٦ ص
(٨٦)
٢٦٦ ص
(٨٧)
٢٦٨ ص
(٨٨)
٢٦٩ ص
(٨٩)
٢٧٠ ص
(٩٠)
٢٧٣ ص
(٩١)
٢٧٤ ص
(٩٢)
٢٧٦ ص
(٩٣)
٢٧٨ ص
(٩٤)
٢٧٨ ص
(٩٥)
٢٧٨ ص
(٩٦)
٢٨٢ ص
(٩٧)
٢٨٣ ص
(٩٨)
٢٨٤ ص
(٩٩)
٢٨٦ ص
(١٠٠)
٢٨٦ ص
(١٠١)
٢٨٦ ص
(١٠٢)
٢٨٦ ص
(١٠٣)
٢٨٧ ص
(١٠٤)
٢٨٧ ص
(١٠٥)
٢٨٨ ص
(١٠٦)
٢٨٨ ص
(١٠٧)
٢٨٨ ص
(١٠٨)
٢٨٨ ص
(١٠٩)
٢٨٩ ص
(١١٠)
٢٨٩ ص
(١١١)
٢٨٩ ص
(١١٢)
٢٨٩ ص
(١١٣)
٢٨٩ ص
(١١٤)
٢٩٠ ص
(١١٥)
٢٩٠ ص
(١١٦)
٢٩٠ ص
(١١٧)
٢٩٠ ص
(١١٨)
٢٩٠ ص
(١١٩)
٢٩١ ص
(١٢٠)
٢٩١ ص
(١٢١)
٢٩١ ص
(١٢٢)
٢٩٢ ص
(١٢٣)
٢٩٢ ص
(١٢٤)
٢٩٢ ص
(١٢٥)
٢٩٢ ص
(١٢٦)
٢٩٢ ص
(١٢٧)
٢٩٢ ص
(١٢٨)
٢٩٣ ص
(١٢٩)
٢٩٣ ص
 
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص

مأخذ شناسي ابوالفتوح رازي - نوری، محمد - الصفحة ٥٢

ادعاى وى را مبنى بر اينكه تفسيرش از نظر جامعيت در ميان اماميه بى سابقه بوده است ، پذيرفت. [١]
امتيازات و ويژگيها: تفسير ابوالفتوح از منظرهاى مختلف تمايز و تفاوتهايى با ديگر آثار تفسيرى دارد ؛ مثلاً از نگاه ادبيات فارسى برجستگى هايى دارد و حدّاقل با ديگر آثار فرق دارد . امّا اگر از زاويه دانشهاى اسلامى و فرهنگ مسلمانان نگاه كنيم ، امتيازات قابل توجّهى در آن خواهيم يافت . آقاى معرفت اين امتيازات را اينگونه گزارش كرده است :
و مما يمتاز به هذا التفسير ، إحاطة صاحبه بالتاريخ و السيرة الكريمة ، و كذلك بالأحاديث الشريفة فى مختلف شؤون الدين، و من ثمّ تراه فى شتّى المناسبات يخوض المعركة ، و يأتى بلباب القول باستيفاء و شمول.
و مما امتاز به هذا التفسير أنه لم يترك موضعا جاءت مناسبة الوعظ و الإرشاد إلاّ و قد استغلّ الفرصة ، و أخذ فى الوعظ و الزجر و الترغيب و الترهيب. [٢]
روض الجنان اصولاً تفسيرى واعظانه و براى ارشاد و راهنمايى مردم است. اين ويژگى و نيز جامعيتى كه ابوالفتوح در كار خود به آن توجه داشته، اصلى ترين ويژگيهاى محتوايى تفسير وى را مى سازند. ابوالفتوح بخش بزرگى از كتاب را به بيان احكام فقهى مورد نياز مخاطبان خود اختصاص داده است. اين كه ابوالفتوح كمتر به مباحث كلامى پرداخته و چون در آن وارد شده، به مباحثى چون جبر و اختيار، قضا و قدر، گناهان، شفاعت، ايمان و كفر، ثواب و عقاب، سؤال و جواب در گور توجه كرده، احتمالاً براى رعايت حال و نياز مخاطبان عامّ و فارسى خوان بوده است. خصلت شيعى تفسير ابوالفتوح و شهرت آن باعث مى شد كه برخى مخالفان شيعه مطالب آن را در جهت مقاصد خود به نحو نادرستى گزارش كنند؛ چنانكه صاحب فضائح الروافض به تفسير او مطالبى نسبت داده كه قزوينى