الكتابى تأليف شده، يك دايرة المعارف عمومى محسوب مى شود كه قبلاً با عنوان دايرة المعارف مصور دانش و هنر چاپ شده بود . از اين رو درباره فرهيختگان اسلامى و ايرانى مدخل دارد و به ابوالفتوح رازى هم پرداخته است . نويسندگان منابع خود را ذكر كرده، ولى مقاله اى بسيار مختصر عرضه كرده اند. به دليل اينكه در آن نكته جديد و تحليل نو به چشم نمى خورد، و از نقل مطالب آن صرف نظر مى كنيم. [١]

رضوى كاشانى ، سيدمحمدحسين

العندبيل فى تمييز الصحيح من العليل ، به كوشش شهاب الدين الرضوى ، چاپ اول، تهران ، شركت طبع الكتاب ، ۱۳۸۵ق.
نويسنده اين كتاب را به منظور نشان دادن خطاها و اشتباهات مؤلّفان قديم تا زمان خودش در حوزه تراجم و تاريخ نوشته است . از اين رو ذيل شخصيت هر فرد و گزارشهاى ديگران درباره او را نقادى مى كند . يك مدخل هم به ابوالفتوح اختصاص داده و داوريها و برداشتهاى غلط ديگران را توضيح داده است . مطلب نويسنده همين چند سطر ذيل بيشتر نيست :
الحسين بن على بن محمد بن احمد الخزاعى الرازى النيسابورى ابوالفتوح كان معاصرا للزمخشرى صاحب الكشاف و من مصنفاته روح الاحباب و روح الالباب كما عن على بن عبداللّه بن بابوبه و تفسير كبير فى عشرين مجلدا يقال ان الفخر الرازى اقتبس من تفسيره الكبير من هذا التفسير قيل انه مدفون بالاصفهان و جده احمد بن الحسين بن احمد الخزاعى النيسابورى الرازى كان من مشائخ ابن شهرآشوب و قرأ على السيد المرتضى و الرضى و الشيخ ابى جعفر ، و فى المنتهى له الامالى فى الاخبار اربع مجلدات و كتاب عيون الاحاديث والروضة فى الفقه والسنن و المفتاح فى الاصول والمناسك . وفى اللباب له تفسير يعرف بروض الجنان فى عشرين مجلدا و كان معاصرا للزمخشرى.
اقول : الظاهر ان التفسير هو الّذى مضى للحسين و نسبته إلى جده سهو. [٢]