پنداشته اند، چنين تصرفى كرده اند و اين گونه تصحيفها به وسيله ناسخان بسيار اتفاق افتاده است و كلمه غير مأنوس را به كلمه مأنوس تبديل كرده اند تا از تكرار كلمه احتراز جويند. [١]
انتساب: ابن شهر آشوب در كتاب معالم العلماء منتجب الدين در فهرست از جمله اولين نويسندگانى اند كه از اين كتاب خبر داده و آن را نوشته ابوالفتوح رازى دانسته اند. بعدها و هم كسان ديگرى آن را از ابوالفتوح دانستند، از جمله علامه محمد باقر مجلسى شهاب الاخبار و شرح آن را از ابوالفتوح در شمار منابع بحار الانوار ياد كرده است. [٢] ولى محدّث ارموى كه آن را تصحيح و چاپ كرد، در مقدمه ادلّه عدم صحّت انتساب آن به ابوالفتوح را تقويت كرده است. البته سخن ارموى بر سَر نسخه اى است كه تصحيح كرد، نه خود كتاب كلمات قصار؛ زيرا او معتقد است كه نسخه مذكور متعلّق به ۶۹۰ ق است و در اين تاريخ در دست تأليف بوده است. لذا به طور قطع نمى تواند همان شرح شهاب ابوالفتوح بوده باشد. گذشته از آن، حكايت خان علاّن كه در رياض العلماء از شرح شهاب نقل شده، در اين نسخه نيامده [٣] و اين مطلب مؤيّد نادرستى انتساب آن به ابوالفتوح است.