نسخه شناسى: مطابق برخى گزارشها، حسنيه ۱۱۲ عنوان نسخه دستنوشته دارد كه در كتابخانه هاى ايران و خارج از آن پراكنده است. [١] در كتابخانه آيت اللّه مرعشى شش نسخه هست. [٢] در كتابخانه آستان قدس رضوى، حدود بيست دستنوشته دارد. [٣] در كتابخانه مركزى دانشگاه تهران، ده دستنوشته دارد. [٤]
نسخه هاى زيادى در شبه قاره، مانند كتابخانه اوچ پاكستان، كتابخانه دانشگاه لاهور، كتابخانه گنج بخش اسلام آباد، كتابخانه موزه ملّى كراچى و كتابخانه ندوة العلماء هست. [٥] دست نوشته هايى هم در اروپا و آمريكا مانند كتابخانه دانشگاه لُس آنجلس، كتابخانه موزه بريتانيا در لندن هست. [٦] تا كنون پژوهش تطبيقى بر پايه همه نسخه ها انجام نيافته است تا بتوان به تفاوتها و تمايزهاى آنها پى برد.
گزارش يك نسخه : نسخه اى از حسنيه در كتابخانه دانشكده ادبيات دانشگاه تهران است و گزارشى از آن در نشريه آن دانشكده چاپ شده است. اين مقاله داراى نكات و تحليلهايى است كه بسيارى از مشكلات علمى را مرتفع مى نمايد. بنابر اين از اهميت زيادى براى شناخت اين رساله و محتواى آن برخوردار است. فرازهايى از اين مقاله را نقل مى كنم تا كاربرها به درستى به كتابشناختى مبادرت ورزند :
نسخه دانشكده ادبيات ، ترجمه ايست از مولى ابراهيم بن ولى اللّه استرابادى در ۹۵۸ق از رساله اى عربى بروايت از ابى الفتوح رازى درباره مناظره يكى از كنيزان شيعى با ابراهيم بن خالد عونى در زمان هارون الرشيد كه در بازگشت از سفر مكّه در دمشق در ۹۵۸ق آن را نزد سيدى پارسا ديده و با خود آورده و بدرخواست يكى از بزرگان آن را بفارسى برگرداند. در نسخه اى